Czarek Płatak

Za technikę i tematykę propsiki! Księżycu to mój astrologiczny/nomiczny brat. Kilka wierszy wstecz, postanowiłem mu też poświęcić kilka strofek. Może miałaś okazję czytać, a może nie :) W każdym wu, przed Twym tu czapkuję ;)

Pięknie dziękuję! Oj, to dobrze, że skończyłem na trzecim gdy, choć kusiło mnie jeszcze jedno :D Cieszę się, że udało mi się ten element zaskoczenia, i że znów goszczę Cię u siebie. Zawsze miło Cię widzieć Deo :)) Pozdrowieństwa!

Dzięki Waldku. Oddychaj -wdech - wydech ;) Pozdrawiam serdecznie!

Cieszę się i pozdrawiam serdecznie :)

Musiałeś przegapić moje Gdybym stał się moim kotem , a on to zdaje się zapoczątkował całą tą kołomyję z zmianami ciał w wierszach na orgu :)

A proszę. Jakoś umknęło no, że Róża to jak ja i Ina też lipcowy kwiatek :)

Serdeczne dzięki! Spokojnej niedzieli ;)

Haha. Cieszę się, że jednak przemknęłaś tędy ;) Wzajemnie miłej :)) Miła Alu ;)

Dziękuję. Bardzo miło. Pozdrawiam życząc udanej niedzieli :)

O to kolejna do kolekcji :))

Przyznaję, że ja na ogół też się nią nie przejmuję. Zapewne masz rację co do bliskości i i j tuż obok :)

Jestem równie zboczony, ale poza zmianą sensu nie dostrzegam zmiany rytmu. Średniówka w obu wypadkach również wypada w tym samym miejscu.

@beta_b Dziękuję :)

@Jemall, @jan_komułzykant Dzięki za wizytę i uwagę. Jest zrozumiała jednak to tylko mary i jawy miału być blade :))

Dziękuję :)

Millarium Gdy dzień za dniem podobne takie, jak plamy wron na szarym polu, topią się w mroku na zatratę bez wspomnień niemal, bez kolorów. Gdy rozmazują się obrazy, jak te zza szyby auta w deszczu, półmartwej, sennej kawalkady bladych jaw i mar, świto-zmierzchów. Gdy noce długie, głuche, straszne, czarne jak dół co zmilczeć nie chce, jak suknie starożytnych płaczek, niosących lament przez mgłę w bezkres. Wówczas za siebie kamień rzucam, zlepiony z sylab, słów, i dźwięków, w nim jak w bursztynie tkwiąca mucha skryte jest to, co miałem w sercu.

Bo prawdziwe Kobiety z wiekiem pięknieją jeszcze bardziej ;)

Zdecydowanie mój ulubiony Twój wiersz. Dałbym mu nawet ze trzy serca gdyby było można!

Nieodzownie kojarzy się z cytatem z pana Jana Himilsbacha - tym o drogach :)

Czyta się trapem centralnie :))

I o to chodzi, o to chodzi ;) Cieszę się, że zaraziłem kociołactwem :)

Widzę, że nie tylko mnie dopadł wisielczy nastrój. Pozdrawiam

a mi się podoba. Ostatnio czytałem fajne opowiadanie o wilkołaku :)) Kiedyś zgubiłem się ze znajomymi na szlaku w nocy. W okolicach wsi Komańcza. Nocowaliśmy pod gołym niebem, by ze świtem odnaleźć szlak i kontynuować łazęgę. Wilki odwiedziły nas w nocy. Były blisko, warczały, ale nie podeszły bliżej niż na 10-15 metrów. Szczęściem dla nas nie zdążyły jeszcze wygłodnieć - była późna jesień, a dokładniej noc Andrzejkowa :)

Hahaha! I o to chodzi, o to chodzi :)))))

Wychowanie jest , było i jeśli życie społeczne nie wyczyni jakiegoś hmm s-f fikołka będzie najważniejsze. Kiedy patrzę na te setki o ile nie tysiące młodych, dumnych, maszerujących, zastanawiam się jednak - co poszło nie tak?