Cała aktywność

@Stracony Rozumiem! :)) Bardzo trafnie to ująłeś - ta wolność w poezji to chyba jej największa siła, każdy może w niej szukać czegoś innego. I to, że Twoja poezja jest również terapeutyczna sprawia, że może być bardziej intrygująca i może działać mocniej niż najbardziej dopracowana forma. Dla mnie to też jest najlepsze w dzieleniu się wierszami, że każdy widzi w nich coś innego. Serdecznie pozdrawiam. :))) @violetta Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)))

@jjzielezinski Zgrabny !! 5

przyznaję, że, jak to zabawnie nazwała mama, fukałem. przez całe lata, dzieciństwo z przyległościami, wycinałem z papieru żołnierzy, potwory, wszelaką mutantozę. nigdy nie byli przedstawiani en face, zawsze z profilu, niby postaci ze staroegipskich malowideł. ich ręce były spiczaste, oczy – skośne, pyski – podłużne, a dłonie domyślne, podobnie, jak zabijający ich laserami-blasterami, jedyny sprawiedliwy bohater, obrońca świata i wszystkich jego galaktyk, którego nie wycinałem, bo i po co. był on widoczny jedynie w wyobraźni. i biegało się z papierowymi monstrami w dłoniach, wygwizdując-wyświstując odgłosy wystrzałów, robiąc wdzziuw-wdziuuw. papier, z jakiego wycinałem szkarady, powinien być w miarę gruby, z gazet wychodziły niestabilne w moich oczach, za miękkie, by się nimi bawić, słabiaki-mutanciaki. w wakacje przefukiwałem (znów – określenie nadane przez mamę) nieaktualne już zeszyty, a nawet podręczniki szkolne (czemu mi pozwalano – nie wiem). chlastało się nożyczkami mamine książeczki z rozwiązanymi krzyżówkami (trochę za cienki papier!), kalendarze (dobry papier!), było się stwórcą. mniejsza o to, że bestii. tak się zastanawiam (nostalgia znosząca poczytalność?), czyje imię nadano sowchozowi, gdzie obecnie tyrają moi wielkozębi ludkowie z papieru, w jakim wymiarze znajdują się pola, które orzą pługi ciągnięte przez krokodylokształtne indywidua. bo przecież oni wszyscy muszą gdzieś istnieć. nie może być inaczej.

„Broń palna jest ciężka”

@Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! Dokładnie tak, zwierzęta często wyprowadzają ludzi na "prostą" po trudnych przeżyciach. Serdecznie pozdrawiam. :)

@LessLove dziękuję 🙂 O ! Dwa razy ? 😉 faktycznie… się nie starzejesz 😉🤭🙃 I grzeszysz…grzeszysz @LessLove !

@violetta 😘 dziękuję ! Dziewczyńskie zakupy i ploteczki ? 👌 zawsze ! Będziemy plotkować o facetach 😉 ( tematów nie zabraknie ). Jak tam Twój Piotruś ? 🙂

@Mel666 Introspekcyjnie, chirurgicznie, nie malinowo... Ten pacjent chce żyć naprawdę, a może dopiero narodzić się... stworzyć?! A licencja Demiurga jest jedna i nie podlega leasingowi. 8 mld niepewności/ pragnień autentyczności? Tylko on demand, dla homo sapiens. Ilu ich? Jak zwykle "dajesz popalić", Mel :-))

Tu jest poezja.

Prze padło, przepadło. Po miotłach ci cera z pomiotła chcice raz.

@Nata_Kruk Dziękuję.

@Charismafilos Pozostaje miłosierdzie... Pana i ślepe oko myśliwego.

@Witalisa, nie no bez przesady, czasami durowa ;)

@Wiechu J. K. bardzo to wszystko ciekawe. Będę mniej oddychać, więcej pracować,jeżdzić rowerem, nie palić w kominku, krócej żyć, może uratuję planetę? :)) Trzecia faza - reset.

jeżeli komuś wystarcza być przyprawą... ok... co kto lubi ;)

@Sylwester_Lasota @Leszek Piotr Laskowski Dziękuję i pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

A sól u Zulusa

Smak życia Życie to jak pudełko czekoladek... Tyleż w nim prawd ileż zagadek. Ubiera nas w buty – czy chcesz je nosić? Poddajesz się, czy też walecznie je znosisz? ------- === ------- Inspiracja z filmu pt. "Forest Gump":

Iwo, me doki Nikodemowi

Łada i swata, tu tata wsiadał

Do kogo należymy? Czy jest sens poszukiwania? Na to nie mamy odpowiedzi. Najstarsza myśl nie ma pojęcia. Istnieje z nami od osiemdziesiątych lat. Stara jestem. To prawda. Nie mam zamiaru negować. Jestem tylko najstarszą myślą. Wiesz kim jesteś? Być może nie. Nie musisz wiedzieć. Nie musisz rozumieć. Musisz czuć. Co jeśli należymy do nieżywego?

@Charismafilos – i miej tu serce... 😉 Molowa z Ciebie @Annie 🙂

@Leszek Piotr Laskowski dziękuję 🌹

po drugiej stronie domu oni bezkształtne masy pozornie czyści jak śnieg na parapecie też kiedyś byłam biała rzucona na brzeg prześcieradła teraz boję się ludzi najprościej wypruć żyłę spójrz tam umierają pisklęta już nie uchronią snów w pluszowych skrzydłach Ten wiersz już kiedyś był jednak dopisałam do niego jeszcze 3kolory więc niech będzie całość

@bronmus45 powinno być "spróchniałe", a jest "spruchniałe" @bronmus45 dziękuję za Pana uwagi, wezmę to sobie do serca, wszystkiego dobrego