„Knyps z czubkiem” to baśń literacka autorstwa Charles’a Perraulta, opublikowana po raz pierwszy w 1697 roku w zbiorze „Historie albo baśnie z dawnych czasów”. Utwór należy do klasycznych francuskich baśni i opowiada historię niezwykle inteligentnego, lecz bardzo brzydkiego księcia o imieniu Knyps oraz pięknej, ale mało rozumnej królewny. Inspiracją dla Perraulta była wcześniejsza wersja opowieści napisana przez Catherine Bernard. Tytułowy bohater otrzymał od wróżki niezwykły dar – możliwość obdarzania ukochanej osoby własnym rozumem, natomiast królewna mogła przekazywać piękno temu, kogo pokocha.
Fabuła koncentruje się na spotkaniu Knypsa i starszej królewny, która cierpi z powodu swojej głupoty i braku akceptacji otoczenia. Młodzieniec zakochuje się w niej i proponuje jej małżeństwo, ofiarowując jednocześnie dar inteligencji. Dzięki temu królewna staje się mądra i zaczyna wzbudzać podziw całego dworu. Po roku ponownie spotyka Knypsa i początkowo nie chce dotrzymać obietnicy małżeństwa, ponieważ wciąż uważa go za bardzo brzydkiego. Ostatecznie jednak, kierując się uczuciem, obdarza go swoim darem piękna. W rezultacie Knyps wydaje się jej niezwykle przystojny, co podkreśla motyw przemiany dokonującej się pod wpływem miłości.
Baśń „Knyps z czubkiem” porusza temat relacji między urodą a inteligencją oraz ukazuje, że prawdziwa wartość człowieka nie zależy wyłącznie od wyglądu zewnętrznego. Utwór odzwierciedla ideały siedemnastowiecznej kultury francuskiej, w której ceniono rozum, dobre maniery i umiejętność prowadzenia rozmowy. Morał baśni wskazuje, że miłość potrafi zmienić sposób postrzegania drugiego człowieka i sprawić, że jego wady przestają mieć znaczenie. „Knyps z czubkiem” pozostaje jedną z najbardziej znanych europejskich baśni literackich i do dziś stanowi ważny element klasycznej literatury dziecięcej.