Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki
Michał Kowalski

miniaturki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Autor


  • świeży zefirek kręcił w nosie
    zapachem wilgotnej ziemi trawy i radości

    trzy motyle
    (z czego jeden czarno biały - oskarżany
    przez pozostałych o tendencyjność)
    śmiało gestykulując
    strącały rosę do Hadesu
    - ta chwytając się
    jak tonący deski
    promyków słońca
    czarowała tęczą
    pod którą ani to z jednej ani z drugiej strony
    skarbu widać nie było

    płatny (choć nieoceniony)
    pająk tkacz
    jął rozpinać sieć
    na życzenie pewnej artystki
    aby schwytać cenne pomysły
    które uleciały jej bezpowrotnie

    wiosenny porządek
    ochoczo wziął pod komendę ćwierć łąki
    i skraj lasu
    złorzecząc na krecią ślepotę
    (jakoby miała być siłą sprawczą
    wszelkich nieszczęść)

    w kałuży
    na jachcie z brzozowego liścia
    dwójka jarzębinowych korsarzy
    udowadniała z zapałem
    kulistość wszechrzeczy

    a ja kucając
    pod poziomką
    malowałem cały ten Obraz w myślach,
    aby skoro świt
    prędko Ci Go opowiedzieć

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    dobry tytuł,może jako miniaturka (jedna) lepiej by funkcjonował, bo na końcu też mamy jeden Obraz a nie kilka :)

    nie przepadam za manierą nawiasów, można się bez nich bez problemu obyć :)
    spośród trzech motyli"
    jeden czarno-biały - oskarżany
    przez pozostałych o tendencyjność
    śmiało gestykulując
    (...)
    oczywiście pisz jak chcesz, mi się zawsze wydawało, że nawiasy w tekście utrudniają odbiór, ale może się mylę.

    jak tonący deski- to bardzo słabe porównanie, banalne, po reszcie utworu widać, że stać Cię na coś ciekawszego :)

    cieć na pomysły mi się spodobała bardzo, fajny motyw :)

    końcówka niezła.
    Ogólnie tekst może się podobać, chociaż nie należy do tych w moim klimacie.
    Pozdrawiam
    Coolt

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    "Kulistość wszechrzeczy" i w Twoim wierszu widać. Odbieram go jak kroplę , co na liściu poziomki zawisła z zamkniętym w sobie obrazem obserwowanego kraju świata.

    Podoba mi się , zwłaszcza , jako podarunek, bo :" prędko Ci Go opowiedzieć " sugeruje coś.

    Co do nawiasów, rzeczywiście, moża z nimi coś zrobic, ale czy to zasadne ? One tez mają tu swoją rolę do spełnienia, przynajmniej wg mnie, zamykają w sobie drżące odbicia z w/w kropli , dopełniając drgajacy świat.

    Pozdrawiam i życzę wielu rośnych świtań.
    A.

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Cytat
    dobry tytuł,może jako miniaturka (jedna) lepiej by funkcjonował, bo na końcu też mamy jeden Obraz a nie kilka :)

    nie przepadam za manierą nawiasów, można się bez nich bez problemu obyć :)

    rzecz gustu;)


    jak tonący deski- to bardzo słabe porównanie, banalne, po reszcie utworu widać, że stać Cię na coś ciekawszego :)

    traktuję to jak komplement...:)

    cieć na pomysły mi się spodobała bardzo, fajny motyw :)
    końcówka niezła.
    Ogólnie tekst może się podobać, chociaż nie należy do tych w moim klimacie.


    dziekuję za ciekawe słowo
    pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Co do nawiasów, rzeczywiście, moża z nimi coś zrobic, ale czy to zasadne ? One tez mają tu swoją rolę do spełnienia, przynajmniej wg mnie

    także trwam w przekonaniu, iż nie są one zbędne...

    Pozdrawiam i życzę wielu rośnych świtań.
    A.



    bardzo dziekuję za komentarz, pozdrowionka

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
    Ogółem wiersz mi się bardzo podoba. Żadne nawiasy mi nie przeszkadzają, a wręcz przeciwnie nadają trochę tajemniczości. Koniec troszkę wybija z rytmu normalnością, ale zdaję sobie sprawę, że taką myśl trochę trudno ubrać, pozostawiam jednak myśl zastanowienia się nad tym. Wrażenia pozytywne z nutką uśmiechu.

    Weronika

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Koniec troszkę wybija z rytmu normalnością, ale zdaję sobie sprawę, że taką myśl trochę trudno ubrać,

    to tak jak po magicznym śnie budzimy się we własnym łózku w dobrze nam znanym pokoju...
    dziekuję pięknie za przychylny komentarz, pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach
  • Autor
  • Cytat
    Nawet drobne zgrzyty nie zakłócają ogólnej harmonii... Za chwilę zapomnienia spod poziomki - dziękuję
    I czekam na więcej!




    Takoz i ja dziekuję za czas poświęcony wierszowi i spod poziomki pozdrawiam

    Udostępnij tę odpowiedź


    Odnośnik do odpowiedzi
    Udostępnij na innych stronach

    Dołącz do dyskusji

    Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

    Gość
    Dodaj odpowiedź do utworu...

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


    ×
    ×
    • Dodaj nową pozycję...

    Powiadomienie o plikach cookie

    Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności