endospora

nałożyłam na ścianę techniką mokrego tynku

twarz

spłynęła

na lipowej desce temperą namalowałam 

drugą

przez noc

zjadły ją muchy

rozłożyłam lampy czarne tło blendę

słońce

prześwietliło kliszę

to była trzecia

nigdy wcześniej nie zastanawiałam się

ile ich mam

na facebooku umieściłam filmik

próbuję przebić głową

szklaną ścianę

pojawiają się pęknięcia jak sieć albo

tarcza strzelnicza z dziesiątką na czole

widziałeś to

strach

w oczach kobiety którą niechcący

musnąłeś w osiedlowym sklepiku

sięgając po majonez

w oczach kobiety

która nigdy nie bała się nawet

wilkołaka

090420

@w kropki bordo

"na lipowej desce temperą namalowałam drogą

przez noc

zjadły ją muchy"

dziwnie to brzmi

@fregamo na lipowej desce temperą jajeczną, albo temperą pisze/maluje się ikony, jeśli zostawi się taką ikonę bez zabezpieczenia, w ciągu nocy muchy potrafią zjeść wszystko co było namalowane.....

@w kropki bordo spoko

@fregamo zapytałeś.... odpowiedziałam :)

Drugą?

Temperą drogą namalowałam?

?

@milczenie owiec Jasne, że drugą.....

@w kropki bordo spoko

@w kropki bordo Podoba mi się i to bardzo. Dla mnie jest to wiersz o tożsamości, zakładaniu masek i wyrażaniu swego prawdziwego ja, zwłaszcza wobec osoby bliskiej (muśnięcie w supermarkecie). Bardzo fajnie się czyta, przekaz jest chyba łatwiejszy do zrozumienia niż w poprzednich twoich wierszach, ale to jakby zwiększało siłę symboli. W sensie widzę w wyobraźni obraz prześwietlonej kliszy i w głowie od razu kołatają się myśli "udajesz stary, to nie ty" przez to mocniej działa na emocje.

Ciekawi mnie zwłaszcza, że PLka jest kobietą. Zawsze myślałem, że kulturowo kobietom częściej się pozwala na wyrażanie swoich emocji a mężczyźni muszą zakładać maski silnych i niewzruszonych. To że z perspektywy PLki wszyscy gramy w pewnym teatrze jest interesujące, choć idąc tropem z Facebooka, te wszystkie dziewczyny z Instagrama i innych social mediów na pewno mają dużo pozowania (dosłownie i w przenośni). I takim rzeczywiście gdy obraz pęknie, może zawalić się świat.

Daje do myślenia. A końcówkę trochę szokuje. Bo odczytuję ją, że PLka bardziej boi się prawdy, niż kłamstwa ukrywającego zło. W sumie widać to w niektórych przestępstwach gdzie ludzie gorzej traktują ofiarę niż sprawcę. Ale myślę, że w kontekście tożsamości i wyrażania siebie to ciągle jest mocne.

@Johny Dziękuję:) Czasami mi się wydaje, że to jest tak, jak z obieraniem cebuli.....Kolejna wnikliwa analiza, bardzo dziękuję Johny, miło że czytasz i zostawiasz ślad. Pozdrawiam serdecznie:)))))