* * *

@Berenika97   Nika.   przeprowadzka jako powolne odklejanie się od siebie gdzie ciało jeszcze stoi a pamięć już pakowana w martwe przedmioty!!!!    prowadzisz nas przez materię  i robisz z niej archiwum istnienia .     cięzkie głodne   czujne bardziej trwałe niż człowiek tu zanik nie boli tylko się porządkuje zamyka w kufrze i oddycha rdzą to gęsty konsekwentny świat który nie udaje lekkosci i właśnie dlatego zostaje!!! bardzo dojrzałe pisanie   cisza która po wszystkim ma ostatnie słowo.   to jest Twój wiersz w klimacie który bardzo lubię:)

@MigrenaJacku, zagadałbyś mnie na amen. A mnie tylko uszy rosną od tego. (a może i  oczy robią się większe?) Czytałam niedawno wiersz czy fraszkę Marka, że uszy rosną człowiekowi całe życie.  Możliwe, że tak jest, byle nie były takie jak u zająca,  dobrego dnia :)

@Migrena Dzięki, faktycznie trochę tak jest. I poeci, pisarze mają tak jak najbardziej, bo ciągle próbują zmieścić w słowa coś nieopisywalnego, niepojętego, nieokreślonego, niezdefiniowanego i robi się z tego faktycznie czasem z motyką na słońce :)) @Magdalena Tak, znam tę piosenkę, uwielbiam ją. Ja z tych, którzy uważają, że to kanon, top topów, a nie wcale bluźnierstwo. Ale inna sprawa, że faktycznie Magika mogli o to często pytać, czy uważa się za Boga. I w ten sposób, być może, nie znam szczegółów, Paktofonika została nieco sprowokowana do tego utworu. Nie chcę bluźnić, ale ja akurat uważam, że Magik rzeczywiście był w pewien sposób pewnego rodzaju bogiem rapu.  @Alicja_Wysocka Może wiedzieć niekoniecznie, ale wypadałoby jednak coś umieć :) Dzięki :) @Berenika97 Możliwe, ale z punktu wyjścia, który jest dopiero początkiem wypadałoby jeszcze gdzieś dojść, jak z A do B :)

@Berenika97  To nie przeprowadzka rzeczy, tylko powolne pakowanie siebie w cień. Bo tu naprawdę dzieje się coś cichszego i głębszego - nie wystawa, tylko zamykanie drzwi od środka. Tu nawet przedmioty pamiętają więcej niż ten, kto je zostawia :)

@Alicja_Wysocka   czytanie tu nie jest czynnoscią tylko wejściem na palcach w cudzą świadomosć gdzie sens   oddycha między słowami i nie daje się złapać do końca robisz Alu coś rzadkiego bo  pozwalasz znaczeniom żyć własnym życiem a nam  odbierasz pewnosć gruntu pod nogami i dajesz zamiast tego drzenie    i czułość. lakierki na oczach to piękny przewrotny gest pokazuje że poezja nie odsłania świata tylko go przestawia i trochę oszukuje :) to bardzo świadomy delikatny tekst który nie krzyczy tylko pracuje pod skórą i zostaje. dobra robota bo tu jest cisza która naprawdę coś mówi!!!!!!!