Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

„Zbyt wiele łez”

Rafix Zet

Przez Rafix Zet
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Rafix Zet

Rafix Zet

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zbyt wiele łez w mych oczach
Zbyt wiele suchych liści
Zbyt mało snu po nocach
Zbyt długo bez miłości

Zbyt smutno bez uśmiechu
Zbyt zimno bez Twych dłoni
Zbyt wolno wśród pośpiechu
Zbyt pusto w sercu moim

Zbyt cicho pośród głosów
Zbyt ciemno w słońca blasku
Zbyt nudno bez Twych włosów
Zbyt wiele trosk o brzasku

Zbyt mało w dobie godzin
Zbyt mało wody w rzekach
Zbyt wielu głodnych ludzi
Zbyt ciężki los człowieka

Zbyt wiele zwiędłych kłosów
Zbyt wiele prawd w ukryciu
Zbyt wiele pustych losów
Zbyt mało szczęścia w życiu

Zbyt wiele chmur na niebie
Zbyt wiele mil do domu
Zbyt wiele chwil bez Ciebie
Zbyt trudno być samemu

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Swojego czasu napisałam wierszyk, w którym prawie każdy wers zaczynał się słowem "ile".
Rafix, żebyś wiedział jak ja wtedy po łapkach za to dostałam!!!
Nie znam się na zasadach tworzenia poezji i powiem, że i tak podoba mi się to, co napisałeś :-)
A grypie nie dam się !

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Perykles
      Zmierzch Metafor

      Przez Perykles · Opublikowano

      Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • Duilla
      Lim O - urlopowy

      Przez Duilla · Opublikowano

      @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Witalisa
      SZANTA NIÑA

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Poezja to życie
      Krótkie pożegnanie

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • Poet Ka
      Błędne koła

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @kasia652 poruszający wiersz...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...