pozytywna zmiana z kierunkiem na azymut

[zak stanisława]

w poszukiwaniu włoskich ogrodów

Sami jesteśmy dowodami
na istnienie zdarzeń niemożliwych.
Czy wiemy o tym?

idzie za mną chłodzi szeleści
trzeszczą rozdeptywane kwiaty buczyny
miazga ziaren nie nadaje się na ząb nawet dla wiewiórki
drzewo ogołocone ze złudzeń przepowiada
- zima będzie głodna

pokrętnymi schodami prowadzi głupota
czy chęć przygody lubię wyzwania
pod mostem krzyki znajome i swojskie
gęsi rzucają się do rzeki w moim kierunku niestety
nie mam czym dzielić
obok kwiaty postrzępione nie same z siebie
niebezpiecznie droga się zwęża
nagle błysk i furkot tysiąca niebieskich skrzydeł

jestem po drugiej stronie tęczy
bez okruchów
i co dalej

[Bernadetta1]

ale Cie fajnie Stasiu czytac znów:):)po przerwie...i to w takiej jesiennej, przedzimowej poezji:):)...jakos sie cieplej zrobilo na duszy:)usciski ode mnie:):)Beata

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bea, to miłe słowa, uściskowywuję bardzo mocno i ślę słoneczne pozdrowienia ,
u mnie siąpi,jest zimno i katralno:)
cmook

[egzegeta]

Stasiu
tytuł mnie zatrzymał i ani rusz do wersów,
" ... z kierunkiem na azymut"
czyli innymi słowy
- z kierunkiem na kąt między kierunkami;

jakimi to insza szczegóła.
I co?

Pozdrawiam

[Magda_Tara]

a może: do kąta?
albo w kąt?

posmutniało, chociaż tak jesienniowato
:))
ładnie, Stasiu
:)

[BARBARA_JANAS]

Fajnie, że znowu jesteś...:)) Wróciłaś znad cofniętego morza ? Dobry ten błysk...Bo chyba za dużo o jedną mroczność w wierszu...:)) Gęsi rzucające się do rzeki...taki naturalny a jednocześnie tragiczny obraz... dobrze, że wiara...:)) Pozdrawiam serdecznie...

[kasiaballou]

pierwszy wers nieciekawy; zagłębianie się w mroczność dość pospolicie wybrzmiewa, podobnie kamienista gardziel - ostatnia strofa jak parafraza Psalmu :"Pan jest moim pasterzem" - może nazbyt dosłowna i czytelna, dlatego zabrakło mi nieco świeższej myśli.
co nie zmienia faktu, że przyjemny, nadziejowy obrazek.

pozdrawiam :)
kasia.

[Tomasz_Biela]

wchodzę i czytam i czuję mocniejszą gorycz w Twoich wierszach albo w tym jednym...co nie zmienia że czuć Twoje pisanie jak to Stasia dobra ciepła płynna///
dobrze Cię przeczytać
dobrze wrócić

uszanowanie
t/

[zak stanisława]

bardzo dziękuje za przytupnięcie nad wierszem, chwilę zadumy i słowa naprowadzające,
Wiktorze, Mago, Basiu, Kasiu, Tomku, ściskam i przesyłam powiew ciepłej bryzy znad Północnego.

[cammomille]

ciekawie napisane,troszkę :) mam wrazenie, że pogubiłam się w treści z tymi gęsiami , to tak cieńko coś... druga strona tęczy wypada ładnie na tym tle..
pozderki

[Pan_Biały]

zgadzam się z przedmówczynią co do drugiej strony tęczy - tam garniec złota czaka:)
pozdrowienia
r

[marti krűger]

witaj, jak zawsze pejzarz piórem malowany i nadzieja na ...
to tak z pierwszej myśli, wiec jeszcze się wgryzę...
pozdrawiam

[M._Krzywak]

O, wiersz !
Warto by przeczytać choćby dlatego, żeby naocznie przekonać się, że liryk to niekoniecznie zaimki osobowe i takie tam "twoje oczy" ;0
Ładne.
Pozdrawiam.

[Oxyvia]

A dla mnie ten wiersz brzmi bardzo pesymistycznie. Jak rozpaczliwa wiara w to, że po drugiej stronie (tęczy-nieba? rzeki-Styksu?) będzie dopiero jakaś pełnia, spełnienie siebie, całość (bez okruchów). Bardzo to smutne.
Może jednak źle odczytuję.
Buziaki, Stasiu. :-)

[Waldemar Talar]

Ładnie namalowany obraz smutku ukrytego w pięknie .
Do Waldka wiersz przemówił i zmusił do refleksji .
Dobrze że znowu będziesz malować to co najbardziej
na to zasługuje .
życzę ciepełka w ten pochmurny dzionek

[egzegeta]

Stasiu
rozważ usunięcie "nagle" przed błysk,
przecież każdy błysk występuje nagle.
Pozdrawiam

[zak stanisława]

Kochani, to bardzo sympatyczne, że pochylacie się nad wierszem,każde odczucie jest dobre, bo pisząca sama nie wie czego oczekiwać, sama się łudzi, że po drugiej stronie jest lepsze zycie, ale... wszędzie dobrze gdzie nas nie ma, ta racja staje się w pełni prawdwa az błyskotliwa, na tle szarości i chęci wiary w lepsze jutro, a jesień ma to do siebie że jest jaka jest...
Bardzo , bardzo,
commomile, Panie bBiały,
marti, Michale, Oxy- ty wiesz...
Waldi, i Wiktorze - dzięki za podwójne wejscie
życzę spełnienia marzeń
dobrego jutra pełnego wiary i radości.

[teresa943]

Stasiu, takie spojrzenie z dystansu na doczesność w ukierunkowaniu ku górze;
jak zwykle u Ciebie skrzyżowana mądrość z życiowym doświadczeniem

serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

[emil_grabicz]

Żaczku, coś do mnie nie wpadasz, nawet z comokaskiem... czyżbyś uległa jakiejś nieżyczliwej opinii znajomej nam osoby? hm, żegnajcie słodkie cmokaski.
Tytuł ździebko nielogiczny, ale rozterki są bardzo czytelne. Nie umiem się poruszać w takiej konstrukcji. "Włoskie ogrody" przeczą kosmopolityzmowi, którego bym się spodziewał, a jednak te gęsi(chyba nie chodzi o gęsi kapitolińskie?) brzmią swojsko i tak ojczyźnianie. Niewdzięczna ojczyzno, nie będziesz miała nawet moich kości? Druga strona tęczy bez okruchów, a więc bez niczego, bez wspomnień, bez marzeń, bez... skazy. Czy to dobra strona naszego życia po życiu?
Cmokasiątka ślem i jednego dużego buziola :)

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no widzisz, mało mam czasu i komp się zwiesza, wiem głupie tłumaczenie....
byłam u ciebie czytałam i to nie raz lae jakosc tak, nie wiedziałam co napisac... nie mam humoru i weny na humor:p
ale tobie Jemilu po dwakoroć, stokroć dzięki
żes wpadł, do mojej rzeki :)

tytuł, fakt sie wpisał i nijak go wycofać, a bez to, że skopiowany i nie wycięłam azymutu:)
cmokaski od staski papapapa miłego dnia- jutra może lepiej zabrzmi :))))))