Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Cały rok chcę być z tobą,
Chcę cię mieć obok siebie.
Cieszyć się twą osobą,
Niczym słońcem na niebie.

W oczach twych się przeglądać,
Głosu słuchać twojego,
Patrzeć jak się uśmiechasz,
Żyć nie mogę bez tego!

Lecz ty jesteś ulotną,
Jak ulotną jest chwila
I odchodzisz tak nagle,
Jak się nagle zjawiłaś.

I choć proszę cię bardzo,
Łez wylewam kałuże,
Ty opuszczasz mnie znowu,
Nie chcesz zostać na dłużej.

Twe odejścia powroty,
Chwile ze mną spędzone,
Od pór roku niestety
Są uzależnione.

W każdej pory początku
Wiem, że znów cię zobaczę.
Każdej pory zaś koniec
Mówi mi, że cię stracę.

Wiosną do mnie przychodzisz
Jako kwiatek pachnący,
Swym zapachem zapraszasz,
Bym cię szukał na łące.

A gdy jestem już blisko,
Tajne dajesz mi znaki
Do mych dłoni się tuląc
I zostajesz dopóki –

Twoja główka niewinna
Płatków wszystkich nie zrzuci,
By za rok jako kwiatek
Znowu do mnie powrócić.

Latem do mnie przychodzisz
Jako motyl wesoły.
Skrzydełkami uderzasz,
Bym twe ujrzał kolory.

A gdy jestem już blisko,
Tajne dajesz mi znaki,
Na ramieniu mym siadasz
I zostajesz dopóki –

Ze swych pięknych skrzydełek
Barwy całej nie zrzucisz,
By za rok jako motyl
Znowu do mnie powrócić.

W jesień do mnie przychodzisz
Jako listek złotawy,
Lekko tańcząc na wietrze,
Chcesz bym podniósł cię z trawy.

A gdy jestem już blisko,
Tajne dajesz mi znaki,
W moje włosy się wplatasz
I zostajesz dopóki –

Wiatr cię w włosów nie wyrwie
I znów w trawę nie rzuci,
By za rok jako listek
Znowu do mnie powrócić.

Zimą do mnie przychodzisz
Jako płatek śniegowy,
Blaskiem swoim zapraszasz
Mnie do wspólnej zabawy.

A gdy jestem już blisko,
Tajne dajesz mi znaki,
Na policzek mój skacząc
I zostajesz dopóki –

Twoja główka wesoła
W kroplę się nie obróci,
By za rok jako płatek
Znowu do mnie powrócić.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...