mojra

[Pan_Biały]

w wiklinowe krzesło siadłem cieniem
od zachodu nadciąga wilgotna bryza
miękka fala aromatu kobiety

deszczowa zasłona zarzuciła mojrę
bezwiednie pijaną w drobny mak
piersi i nogi horyzontem życia

znów jest rzeczywistość

[Cosa Nostra]

szczęście zaczyna .... przewiduję ...zaczyna Panu dopisywać ...-Panie Biały
PZDRX ;)

[teresa943]

czyżby peel się zakochał? fajnie!
bardzo podoba mi się

od zachodu nadciąga wilgotna bryza
miękka fala aromatu kobiety

i cała reszta też :)
a pointa? no cóż? na razie z marzeń powraca się do rzeczywistości, ale to ponoć udowodnione, że marzenia się spełniają, tylko trzeba bardzo pragnąć :)))) zresztą wiem to z autopsji :)))))) i tego życzę peelowi :))))

serdecznie pozdrawiam Panie Biały :-)
Krysia

[Judyt]

podoba mi się ten punkt widzenia męski zdaje się,
no..szczególnie początek, to prawie tak jak jakby
mój wiklinowy bujany w korytarzu...a tam cieniem
właśnie się czasem człowiek bujnie, J. (: płoniaście

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

przepowiednia, hm ciekawe:)
dzięki za odwiedziny
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Krysiu :)
jak zawsze
pozdrowienia
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak się podoba to miło:)
dzięki za wniknięcie
pozdrowienia
r

[Adrian_Poraj]

Ciekawy wiersz ;-). Pozdrawiam.