Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W sieci

Danuta Kot
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Danuta Kot

Danuta Kot

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

W pajęczynie sieci
Po kamieniach pamięci
Zdążamy
Ku swemu wnętrzu
W garści
Nosimy swe marzenia
Docierając do celu
Starzy ciałem
Rodzimy się na nowo
W miłości połączeni
Zerwij pajęczyny

Archie_J

Archie_J

Opublikowano
Opublikowano

"W pajęczynie sieci" - odniosłem wrażenie, że powinno być "w pajęczej sieci", ale nie jestem pewien. Być może chodzi o inną sieć. Nie mam pojęcia. Po przeczytaniu czuję niedosyt. Ostatni wers jest kierowany do jednej osoby, co zaprzecza całemu utworowi, który kierujesz do "nas". Może lepiej będzie "Zerwijmy sieci".

Mimo moich zastrzeżeń wiersz mnie zainteresował, wciągnął.
pozdr
Ariel

Archie_J

Archie_J

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wiem, że może być w pajęczynie sieci, ale co autorka chciała przez to powiedzieć. Pajęczyna jest siecią. "W pajęczynie - sieci" - to rozumiem. Chyba, że chodzi tu o więcej sieci (w liczbie mnogiej ) to by się zgadzało. Pospolite - może trochę.
pozdr
Ariel

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gerber
      co Nietzsche wiedział o niczym

      Przez Gerber · Opublikowano

      @Sekrett Tak, dokładnie, Hitler tego filozofa sobie interpretował na swój sposób, tak samo jak Darwina, to trochę jak ktoś by chciał budować mosty znając tylko tabliczkę mnożenia. O ile do budowy mostów takich się nie dopuszcza, to do rządzenia i owszem, jakie są skutki...
    • wiedźma
      przenikanie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Migrena  bardzo imntymy wiersz , piękne, namacalne wręcz wyznanie. Niezwykła wrażliwość- kochać całym sobą. Pozdrawiam serdecznie.
    • Berenika97
      Uczta

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za Baudelaire'a i za tercet , który pięknie  domknął  wiersz. :)    Sedecznie pozdrawiam. :)  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!    "I tyle" -  i aż tyle!  Ten eliksir smakuje różnie, ale racja - mało kto wychodzi z życia bez chociażby łyku. :)    Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Migrena
      przenikanie

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Berenika97   Nika.   Ty zawsze masz dla mnie ciepłe słowa co duszę mi ogrzewają.       dziękuję Ci za te słowa - jakby ktoś delikatnie poprawiał świat za Twoje czytanie które nie ocenia tylko zostaje i za to że jesteś tam  gdzie moje wiersze uczą się oddychać     cieplutkie pozdrowienia Nika:)        
    • APM
      Szczęście

      Przez APM · Opublikowano

      Szczęście   Naukowe rozmowy, siwe głowy, ulatujące motyle i tyle.   Życie na włosku albo żale zapomniane. Między tobą a mną wybieranie, jakieś smutki niechciane przytulam do ust. Prawie umieram, w słowa ubieram.   Rzęsami zamiatam w zakątkach świata. Jeszcze światło płonie jak chorągiewka na wietrze, klaszczą dziecka dłonie. Nad ranem dogania, wieczorem dopada, zawisa i tkwi. Szczęście mi się śni po kres moich dni.   W wąwozie marzeń szum, życzeń i zażaleń tłum jak klej gęstnieje na skroni. Kto mnie goni, łzę uroni? Święci patroni bez zbroi i broni skaczą listków zielenią. Czy los mój odmienią, duszę rozpromienią wiosną i jesienią?   W kozi róg zagoniona, nieszczęście szczęściem pokonam, dokonam, aż skonam. Am En²

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...