kiedy ci smutno, spójrz na księżyc

[teresa943]

tak nagle bez śladu
tylko czerstwe rogaliki
i czarna po tobie
niepocieszona

w zdziczałym ogrodzie
znudzona koliba bez pogwarów
zasnęła zbyt wcześnie
obiecywałeś

pamiętasz

zapach koszonej trawy
jak młode wino odurzał
nocne szeptania listowia
przy wtórze cykad
czekałam

zapatrzona w pełnię
na roziskrzonej mapie
istotnie był
ale

aż nazbyt
obojętny

[Nata_Kruk]

Ach, na księżyc to ja mogę spoglądać nie tylko, kiedy mi smutno... :)
Jak zwykle u Ciebie bardzo delikatnie i kobieco, jednak w przypadku powyższego wiersza,
rozczarowuje mnie nieco samo zakończenie... widziałabym w to miejsce coś innego,
co w tym momencie mnie samej trudno sprecyzować...
Poza tym, księżyc w języku włoskim zmienia rodzajnik na żeński... la luna (zresztą...
nie tylko to słowo ma odmienny rodzajnik, w porównaniu z naszymi polskimi),
dlatego w zakończeniu powinno być... była luna, ale aż nazbyt oziębła.
Pozdrawiam... :)

[Pan_Biały]

przesunięcie "ale" może faktycznie lepiej zrobił dla wiersza:)
zapoznałem się z wierszem w warsztacie i nie zmieniam zdania, że jest na odpowiednim miejscu Krysiu, czyli wyżej.
czekać trzeba bo warto było
pozdrowienia
r

[Bernadetta1]

kursywa świetna Krysiu:) wpadła mi w oko:)cmook:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Nata. Dziękuję za uwagę. Istotnie po włosku rodz żeński, nie pomyslałam o tym. Po prostu dałam niedomówienie opuszczając "luna". W zakończeniu wstawiłam "obojętny". Musi tak być, bo wiesz powstał z konkretnej inspiracji, więc tym razem kończy się smutno...
Dziękuję.

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło mi ponownie Cię gościć i dziękuję za "nie zmieniam zadania". To bardzo cieszy.
Serdecznie i ciepło pozdrawiam :):)
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hehe...ja też lubię :):) miło, że wpadłaś Beatko:) pozdrawiam serdecznie :)

[Franek Kikuta]

Księżyc zawsze napędzał mi smutek, jakby zakradał się w gąszcz moich nigdy nieprzetrawionych mysli, strasząc długimi cieniami zwątpienia. Ale to o księżycu negatywnie, o wierszu pozytyw. Pozdrawiam serdecznie.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmm...księżyc nie zawsze budzi smutek, czasami też tęsknotę, ale w tym wypadku...hehe...właśnie był...taki :)
Dzięki za pozytywkę dla wiersza.

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

[Oxyvia]

Dla mnie ten wiersz jest przewrotny: tytuł "obiecuje", że stary, dobry księżyc od romantyzmu da nam ukojenie. A tu nagle - buch! - okazuje się, że ten "łysol" nas zdradza w chwilach deprechy - jest zimny i obojętny!
Bardzo mi się podoba taka wymowa wiersza. Jest oryginalna i świetnie poprowadzona: lirycznie, sentymentalnie, z absolutnie zaskakującą puentą na końcu - zaskakującą, ale nader prawdziwą i realistyczną.
Super!

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxyvio! Bingo!
Tak. To jest wzięte z życia :)
Bardzooo dziękujęęęę!

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

[Witek_Zaborniak]

Chyba bardziej sentymentalnie jak smutnie, ta chwila chyba wszystkim wspólna. Pozdrawiam.