Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

pogrzeb i garstka kwiatów

Michał Wilk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Michał Wilk

Michał Wilk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Sperma na twarzy
i na brzuchu
zamglone oczy
orzygany krawat
nowa koszula
i marynarka
Malutkie zrozpaczone
oczy pokłute
wystające żyły
na rękach
Przejazd kolejowy
rozpędzony pociąg
plastikowy worek
kupa ziemi
garstka kwiatów
tabliczka nad grobem
Żył lat 21
Szukał Miłości
Szukał Jednego
dobrego człowieka

Marcin Katulski

Marcin Katulski

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Zlepek słów. Nie wiem co autor znowu chciał przekazać światu.
Pociąg nad grobem? Może pociąg do zakopanego? Taki aromat nekrofilii?
A, i obrzygany* krawat. Lecz jeszcze widać dokładne oko alkoholowego snajpera, gdyż zrzygał się tylko na krawat, a nie uświnił nawet koszuli, czy marynarki.
Ogólnie- dno.
Michał Wilk

Michał Wilk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

otóż po pierwsze napisałem orzygany a nie obrzygany, po drugie trzeba się wczytać trochę w wiersz.. wydaje mi się, że napisałem go dość prostym językiem widocznie nie dla wszystkich..
chodzi o orzygany krawat nową koszulę i marynarkę a z pociągiem chodzi o śmierć pod pociągiem bo zaraz niżej jest o plastikowym worku..
zachęcam do dokładniejszego czytania..

Michał Wilk

Michał Wilk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

powiem tak wolę pisać proste wiersze ale ukazujące życie takie jakie jest naprawdę a nie jakieś rymowanki np o zachodzie słońca czy przyrodzie..
jednym one się spodobają innym nie ale staram się pisać wiersze, które mają jakiś przekaz i jakieś refleksje a to, że nie każdy to dostrzega to trudno

Marcin Katulski

Marcin Katulski

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Proszę, nie rób tego poezji.
Rozumiem, można być oszczędnym w słowach. Można napisać prosto, ale celnie.
Nie wiem, czy opisanie obrzyganego krawata, ciała w worku po przejechaniu przez pociąg jest odzwierciedleniem rzeczywistości. Wiemy, wypadki się zdarzają, ale nie widzę sensu, aby napychać tym poezję.
Michał Wilk

Michał Wilk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ja uważam, że potrzebne są i wiersze proste i głębokie i wesołe i smutne itd itp
ja nie jestem żadnym poetą ale lubie pisać..
a jednym z moich ulubionych poetów jest różewicz dlatego też może piszę podobny typ wierszy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      Poeta i niezapominajki (baśń)

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      To opowieść o cierpliwości, która nie żąda natychmiastowych cudów. O pracy serca, która nie zawsze przynosi kwiaty od razu, ale kiedy już zakwitną, są prawdziwe. Bardzo poruszyła mnie ta cisza ogrodu i moment, w którym słowo okazuje się jedynym możliwym gestem. Historia o odzyskiwaniu radości bez zawłaszczania. O ogrodzie, który zakwita dopiero wtedy, gdy ktoś umie przy nim po prostu być.   Masz pióro, które umie czekać, nie przyspiesza tam, gdzie trzeba pozwolić czytelnikowi iść własnym krokiem. To pióro pracowite jak ten ogród: najpierw cisza, potem wysiłek, potem dopiero cud - nie na pokaz, tylko do przeżycia.   Niezapominajki zostają ze mną długo po lekturze, odkładam tę baśń jak książkę, i zamykam ją uśmiechem.
    • bazyl_prost
      Może:

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      to tak globalnie?
    • Bogdan Tęcza
      Pióro feniksa

      Przez Bogdan Tęcza · Opublikowano

      BÓG DOBRY Dobry Bóg obdarzył mnie skrzydłami, pozwolił lecieć tam, gdzie wolna wola, dał siłę, wiarę i nieba aksamit, pozwolił, bym żył, a nie istniał, by ziemia cała była tylko moja.   W zamian nie zabrał nic, co było marne, chciał tylko duszy dać we mnie schronienie, kazał, bym chronił ją przed myślą czarną, hordą aniołów wsparł słuszne dążenia.   Masz jedno życie, możności wyborów i wsparcie czynów, co mej chwale służą, lecz gdy na skróty będziesz brnąć do złego celu, to życie będzie ci kolcem, nie różą.   Lecz z przymrużeniem oka nieraz mnie traktował, wiedząc, żem tylko człowiek z gliny zbyt surowej, wybaczał potknięcia i nieroztropne słowa, na wsparcie w wierze zawsze był gotowy.   Przywilej wiary to przywilej chwili, w której na wieczność człowiek zbiera czyny, życie przemija ja dym z kadzidełka, nic się nie dzieje przypadkiem i  bez kary za winy.   Bogdan Tęcza.  
    • hollow man
      portret malującej paznokcie

      Przez hollow man · Opublikowano

      @tie-break Dziękuję.   @Tectosmith Słuszna uwaga. Możnaby jakieś akrobacje czynić, że to taka półtwarda ziemia ;) Dzięki za czytelnictwo.
    • Marek.zak1
      Pytać czy nie? Epilog.

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Właśnie, a nie każdy przecież jest artystą w tej dyscyplinie:). Dzięki za wpis.  Dokładnie, jak taki strachliwy, czy niezdecydowany, to dobrze to nie rokuje.  Pozdrawiam zdecydowanie:).  Generalnie jest, jak piszesz, wyczucie może mylić, ale jak mawiają w brydżu, "jak się wahasz, licytuj wyżej" :). Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...