****

[Dama Kameliowa]

O ma niebogo,grzechu mój słodki
Tyś snów moich jawną osnową
Jawisz sie światu jak gwiazda o świcie
Gdzie jesteś jeśli jesteś?

Mowa srebrzysta na strunach skrzypc wygrywa
Włos pozłacany blaskiem olśniewa
Lice twe wybielane, dziś różem oblane
Zawstydza marmury swym pięknem

Tyś cieniem wiatru, co sunie po duszy
Oplatasz swym szeptem wszystkie istoty
Spojrzenie bezkresne przenika dogłębnie
Serce wciąż dobre, goreje jeszcze

Młodość twa szepce słów tkliwą gamę
Tyś bezimienną, nieodgadnioną częścią istnienia
Damą wśród kobiet i światłem wśod cienia
Grzechem mym słodkim, sensem istnienia

Oczy jak ogień, płoną wciąż żarem
Piję z kielicha krew gorzką prawdy
Upajam się chwilą, na nic cnota i bogactwa
Liczy się chwila, jedna część z mgnień tysiąca
Marność wciąż słynie i tak już do końca

[Anna_Para]

Oj, Damo! Jak ładna stylizacja na barokowego Morsztyna! Ładne to to! Pozdrawiam cieplutko, Para

[Gryf]

Witj Kochana Damo! Dziś wylałem z siebie morze emocji, muszę odpocząć, całą prawdę ukazałem w "Ten dzień".
W temacie zostanę, ale chwilę popiszę coś lżejszego.
Wierności dotrzymam.
Bardzo gorąco Cię pozdrawiam Przyjaciółko.