Boże chroń królową
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Konrad Koper 4 717
Idzie rok,
metaforyczny rok,
robi krok :
pierwszy węższy,
drugi szerszy.
Wiele się zdarza i powtarza:
gama kolorów,
korowód wzorów.
…
Rok szykuje się do skoku,
nie odmawiam mu uroku.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 126 odpowiedzi
- 2 107 wyświetleń
-
- 68 odpowiedzi
- 1 539 wyświetleń
-
- 49 odpowiedzi
- 921 wyświetleń
-
- 48 odpowiedzi
- 833 wyświetleń
-
- 43 odpowiedzi
- 710 wyświetleń
-
-
Popularne aktualnie
-
- 25 odpowiedzi
- 299 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@hollow man Od języka do ciała, od ciała do atmosfery. "Do cna do wyściółki żołądka" - słowa schodzą tak głęboko, stają się fizjologią. Potem pomruki, samogłoski - coś przed językowego. I nagle ten przeskok: chmury na granicy troposfery, wartki deszcz. Jakby trzeba było opróżnić się ze wszystkich słów, żeby usłyszeć świat. Piękna wizja pisania jako oczyszczenia, jako drogi od kultury z powrotem do natury. Tak to widzę. -
Przez Mitylene · Opublikowano
@A.Between podoba mi się metafora szczytów, które przyjmują dotyk nieba. Już je sobie wyobraziłam, jak głaskane są przez to niebo i powiem Ci ,że piękny jest to obraz. Wiersz zaciekawia interesującymi porównaniami. Działa na wyobraźnię , a o to między innymi w poezji przecież chodzi. Cieszę się, że trafiłam dzisisj na ten wiersz, bo lubię poezję w takim wydaniu. Pozdrawiam :) -
Przez KOBIETA · Opublikowano
@FaLcorN Och … potrafisz mnie rozbawić:) chyba Ciebie;) No cóż… jesteś przekonany, rozumiem? O słuszności wyboru? Tak? -
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@andrew Piękny kontrast- radość z kwiatów i egzystencjalny niepokój przed lustrem. To pytanie "czym one były zanim zakwitły" prowadzi wprost do "czy na pewno gwiazdy nas stworzyły". Patrzysz na kwiaty i widzisz cud przemiany. Patrzysz w lustro i widzisz zagadkę istnienia. "Nie było nas , jesteśmy" - ten moment przejścia z niebytu w byt, który wciąż wydaje się nieprawdopodobny. Mocny, refleksyjny wiersz. Pozdrawiam.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się