Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

widzę więcej …

Kornelia Zawrzykraj
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Kornelia Zawrzykraj

Kornelia Zawrzykraj

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

pochodzę z tamtego świata

delikatnie rozbujanych myśli ciepłych
dotyków właściwie skierowanych energii
bez zadumy oplatają drogi
kroków

niezamieszkałych argumentów
obliczanych na szybki efekt


przyszłam …
bez tysięcy sposobów
postrzegania danej prawdy

widzę więcej niż chcesz
dostrzec

Dotyk

Dotyk

Opublikowano
Opublikowano
widzę więcej

pochodzę z tamtego świata

myśli ciepłych rozbujanych delikatnie
dotyków energii właściwie skierowanych
bez zadumy oplatają drogę
krokom

niezamieszkałych argumentów
obliczanych na szybki efekt


przyszłam
bez tysięcy sposobów
tropienia każdej prawdy

widzę więcej niż chcesz
Kornelia Zawrzykraj

Kornelia Zawrzykraj

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:) komisja po naradzie orzekła: nasz juhasie, chyba rzeczywiście lepiej ty trzodę chlewną pasiesz ... idę zatem na pastwisko ;)

bardzo mi się spodobało – szczególnie:
"przyszłam
bez tysięcy sposobów
tropienia każdej prawdy"

zmieniło znaczenie, zupełnie nowa prawda :)
Dziękuję Mirko
pozdrawiam pluszowo

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      samotne Teraz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • Poet Ka
      To było...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • Alicja_Wysocka
      Zyzuś tłuścioch (tercyna)

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • .KOBIETA.
      Tam na drugą stronę

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Arsis
      To było...

      Przez Arsis · Opublikowano

      Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...