Z kopalni serca

[Norbert Lewarski]

Ty jedna w mym życiu nigdy się nie poddałaś
Swą tytanową wolą świat tragizmu w balladę zmieniałaś
Jak krwawi serce moje to nie do opowiedzenia
Osądza mnie codzień trybunał sumienia...
Wiele krzywd i nieszczczęśc było mym udziałem
Uwierz Córko Boga że w niewiedzy trwałem
Jako gwiazda macierzyństwa pod skrzydła mnie wzięłaś
A przez mą młodzieńczą głupotę w rzekach łez tonęłaś
Upadałaś pod krzyżem lecz się podnosiłaś
Swą stalową wiarą mą duszę leczyłaś
W słabości nałogów swe ego pogrążałem
By wygrać tę walkę tak mocno się starałem
Tak bardzo mi brak twojego narzekania
Nie zapomnę do śmierci widoku konania
Pamiętam moment gdy wyzionęłaś ducha
Ja wiem że dla Ciebie to była otucha
Lecz mój świat zbudowany twoimi siłami
Runął,popadł w gruzy pod nieszczczęśc bramami
Nostalgia porywa me myśli i marzenia
Jest jedno zaś życzenie nie do spełnienia
Chciałbym chodz raz jeszcze spojrzeć w twoje oczy
i odkryć na nowo Twój świat uroczy..

Spoczywaj w pokoju