Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kolejna część przygód - poprzednie części można znaleźć w moim profilu


Dwóch literatów i małe czary mary

G. ma dość żony. Gdybym był G. miałbym dość jego żony już dwadzieścia lat temu.
Jeśli jakimś cudem żonie G. udałoby się zaciągnąć mnie przed ołtarz, jeśli nawet przywiązałaby się do mnie łańcuchem, a w końcu zdarłaby ze mnie ślubny garnitur i postawiła przed przykrym faktem dokonanym, rzekłbym bardzo spokojnie i z wiadomym przekąsem:
- Najdroższa, nic z tego.
Niestety, musiałbym uwzględnić fakt, że żona G. nie da się spławić, toteż w zapasie miałbym alternatywę. Oto i ona – alternatywa: Poczekałbym aż moja wybranka wyjdzie do łazienki (kobiety posiadają ów atawistyczny nawyk wychodzenia do łazienki) i ukradkiem przemknąłbym się do hotelowego korytarza. Kołatałbym do wszystkich drzwi z prośbą o azyl, a kiedy wreszcie dotarłbym do restauracji na parterze, elegancka szefowa sali udzieliłaby mi schronienia w małym pokoiku przy kuchni, gdzie, jak wiadomo, odwiedziłaby mnie po wyjściu wszystkich gości.
W tym czasie moja najdroższa wypłakiwałaby krokodyle łzy na ramieniu hotelowego boya, który miałby tak samo przerażoną minę, jak ja przed kilkunastoma minutami.
...
G. jest oburzony moją historyjką. Przykre. W ich małżeńskim apartamencie nie było łazienki.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...