W zamknięciu

[Dama Kameliowa]

Wodzę palcami po ścianach
Szukam klamki wolności
Niewidzacym wzrokiem
Błagam o krztę światła

Gdy pytałam każdy mówił, że jestem wolna
Lecz gdy chciałam wyjść, nie mogłam znaleźć drzwi
Gdy chciałam coś poiwedzieć moje słowa pożerały
Chciwe ściany, zbudowane z kłamstw

Każde uderzenie serca, tęsknie wołało
Każdy odeech tchnął nadzieją
Lecz słuch nic nie słyszał
Żadnych ludzkich szmerów
Wzrok nic nie widział
Lecz czułam, że jest coraz bardziej mokro

Przenikliwy chłód otulał mnie co dzień
Myślałam, że to przeciąg
Chciałam wyjść, lecz coś mnie skrępowało
Uśpiona w rogu łapałam ostatnie powiewy powietrza

Przepraszam, że to zrobiłam
Byłam zbyt uwięziona
I tak po prostu strzeliłam
Teraz już jestem wolna...

[Gryf]

Tyś mi wskazała drogę ku wolności.
Dziś ja Ci powiem jest nią Poezja.
Chodźmy tam razem...

Choć teraz mnie opuściła vena, myśli ulotne wiatr zabrał.
Czekam aż natchnie mnie wreszcie...