adolf Opublikowano 29 Sierpnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Sierpnia 2009 lalala lalalal lalala lllalala był sobie wiersz, ale musiał zniknąć :))
Fly Elika Opublikowano 29 Sierpnia 2009 Zgłoś Opublikowano 29 Sierpnia 2009 zupełnie przyjemne smęceństwo, w aurowo ponury jesienny ..dzień.. :)
Judyt Opublikowano 29 Sierpnia 2009 Zgłoś Opublikowano 29 Sierpnia 2009 tak...ładnie omiotane miotełką (: nawet troche mi to przypomina modlitwę ot co osobistą a jednak w wymarze obejmującą jesienią całe społeczeństwo, J. (: płoniaście
Zbyszek_Dwa Opublikowano 29 Sierpnia 2009 Zgłoś Opublikowano 29 Sierpnia 2009 Fajnie napisaleś adolfie nie tylko o jesieni Pierwsza najlepsza a potem dwie ostatnie pieknie tak jesiennie Pozdrawiam:)
teresa943 Opublikowano 30 Sierpnia 2009 Zgłoś Opublikowano 30 Sierpnia 2009 Niechaj i mnie strąci z drzewa mego ciała Wiatru wielka miotła, co po lecie sprząta Zatrzaśnie w korzeni podziemnych arkadach Które utrzymują największy akwedukt Tej prawdziwej wody krwi samego Boga A która umiera, w jeziorze, w spiętrzeniu zanurzyłeś to w klimacie jesieni...pięknie serdecznie pozdrawiam :-) Krysia
Almare Opublikowano 30 Sierpnia 2009 Zgłoś Opublikowano 30 Sierpnia 2009 Na jesiennych liściach umieść proszę Panie Złotą odpowiedź minionego lata Dlaczego nie udała się w nim moja nieskończoność Napisz nim słońce w zimowy zacznie sen zapadać wierszyk się podobał, to powyżej to refleksja po nim. pozdrawiam.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się