Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

autobus
potwór rozpalony
słonecznością najgorętszą
odśrodkową w brzuchu jego
jadę
przegubowość na zakrętach
doceniona umysłowo we mnie

i tylko przepisałam nie cało
poetę na mieście

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Co ma przegub do umysłu, bo zgubiłem się. Ma opisywać zachwyt umiejętnością skrętu autobusu? Nie rozumiem. Proszę o wyjaśnienie tego.

Marcinie, to proste: elastyczność-może być lub...co tam
umysł Twój wymyślinkuje(:
rozumiem,że nie zachwyciło, mnie też
by się nie podobało,nie wygodnie
nie mniej dzięki za depnięcie pod..
J. płoniaście (:
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dokładnie z codzienności takie..
dzięki za depnięcie Kasiu,
J. płoniaście (:
Judytko taki cykl to całkiem sympatyczny pomysł. poczekam z niecierpliwością;)


dzięki serdeczne za depnięcie pod ..Szkic(: ano
a może i będzie jak starczy życia...(;- dzięki za pomysł cyklu, J. płoniaście (:
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no tak..dziękuję bardzo Mirku że jesteś- szczególnie- pod tym i owym..
radości i spokoju ducha,co tam taki żar- ważne że w sercu,
J.(: płoniaście i za miłego dzięki( wody się napij;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bardzo ładny, czuły wiersz, pokazujący delikatne, ciche, kojące oblicze przyrody. Zdjęcie również mi się podoba. Jego głównym bohaterem jest światło, to ono jest esencją liryki obrazu i słowa.
    • @Mitylene Piekne!
    • @Mitylene piękny wiersz, słońce dodaje uroku:)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wróciłam jeszcze do wiersza, bo nieustannie we mnie rezonuje. Ten fragment mnie tak poruszył, że aż chusteczki higieniczne były w użyciu ;) Pokazuje odwagę prawdziwej miłości, bliskość w której znikają bariery ego i wewnętrznych cieni - jest pełnia, bezgraniczna akceptacja - nie tylko tej drugiej osoby, ale przede wszystkim - i, co najważniejsze - tego, co jej obecność, jej czułość, jej oddanie - w nas otwiera. Intymność jest jak uruchomienie w partnerze (partnerce) wibracji. Na jednej, zestrojonej, idealnie zsynchronizowanej częstotliwości oboje mogą osiągnąć stan harmonii, jedności, szczęścia.  Niezwykle istotne - aby tak się stało, te wibracje muszą być przyjęte, jak ziarno zasiane w ziemi. :) "nie cofnie dłoni" - czyli właśnie przyjmie, nie będzie się obawiał, że one staną się przyczyną jego rozsypania, że "uśpione struny" zabrzmią fałszywie, niepokojąco, jak kroki intruza :)  
    • Las pachnie szeptem wiatru czule budzącym ze snu drzewa dawno wydeptane ścieżki zmieniły kierunek szukając kolorów w światłocieniu trawy pomiędzy konarami niebo wypełniło się błękitem wabiąc ptaki okruszkami zieleni słowa umilkły głaszcząc ciszę promieniami słońca i wonią muzyki.   Autor fotografii. Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...