Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Moja Poezjo

Gryf

Przez Gryf
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gryf

Gryf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dobrze że jesteś u mego boku.
Dobrze że przyjaźń nasza jest szczera.
Patrząc na Ciebie nie spuszczam wzroku,
On tajemnicę jakąś zawiera.

Zadam Ci jedno proste pytanie,
Być może w sercu niepokój wzruszy,
A Ty jeśli zechcesz odpowiesz na nie,
Lub tę odpowiedź zachowasz w duszy.

Czy czyste uczucie tak zakazane
Jest niebezpieczne, do złego prowadzi?
Czy wszystkie noce te nieprzespane
Już oznaczają żem kogoś zdradził?

Czy kochać przyjaciół mogę jak bliskich?
O Tobie myśleć jak o mej żonie?
Tak bez wzbudzenia podejrzeń wszystkich.
Prawdziwa miłość w przyjaźni nie tonie!

Tyś mi tak bliska, Tyś dla mnie krewną.
Gdy Ty zapytasz odpowiem z finezją,
Mego uczucia nie skryję na pewno.
Tak ja Cię kocham Moja Poezjo!

Gryf

Gryf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wspaniałe Twe słowa Pani pomogły
Żal serca smutnego swą siłą przemogły
Dzięki za przyjaź, dzięki za wsparcie
Teraz do pióra i piszę uparcie
Gryf

Gryf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

No cóż maleństwo, może jeszcze wiele Cię zadziwi
boś nie wiele z tego pojął. Nie liczy się forma w jaką
słowa są ubrane, a uczucie w nich zwarte.
Jeśli uważasz chłopcze, że poezja to tylko puste
słowa to bardzo mi przykro...
Może zaprezentuj coś swojego, przecież jak kogoś
krytykujesz to znaczy, że uważasz się za lepszego.
Pokaż chętnie przczytam, może też się czegoś od
Ciebie nauczę, ale nie będę krytykować bo szanuję
każdego kto pisze wiersze...
Z pozdrowieniami z tamtej epoki.

Marcin Katulski

Marcin Katulski

Opublikowano
Opublikowano

Wejdź na inne działy, warsztat, poezja współczesna. Dobra, pan się skupia na emocjach, ja na przekazie. Po prostu nie lubię takiej poezji, mam prawo do subiektywnego zdania, prawda?
I nie wpychaj mi do ust słów, których nie powiedziałem, a krytyk nie jest lepszy, jest po prostu odbiorcą. Takie małe sprostowanko do Twojego jakże ciekawego wywodu, Gryfinko.

Gryf

Gryf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dobra ale nie krzywdż. Przeczytałem trochę Twoich tekstów i powiem Ci, że tak to jest poezja współczesna i w takim dziale jesteś. To forum nazywa się BEZ LIMITU.
Dzięki za miłą pogadankę prawie o północy, ale jutro czas do pracy. Nie wszyscy mają wolną sobotę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • aniat.
      Czas żołędzi nad Utratą.

      Przez aniat. · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski Też kiedyś napisałam o żołędziach, ale bardziej lekko. Twój wiersz jest majestatyczny, ale tak pięknie pochylający się nad tym co małe, zwyczajne, a piękne.  Tyle tu wrażliwości i miłości do natury. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Czas żołędzi nad Utratą.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Marek.zak1
      Kim ma być mężczyzna?

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Marek.zak1
      "Cień ideału"

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • Proszalny
      Anatomia

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...