Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

****

manaika
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/97135--/

Rekomendowane odpowiedzi

Joanna eM

Joanna eM

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




'Narysowałam Cię na kartce

Co noc na nią patrzę
jak w obrazek...

znam na pamięć

codziennie od nowa
badam każdy szczegół'

J.M

- Niedawno krążył mi po głowie taki wiersz...
Po przeczytaniu Twojego, znowu mi się przypomniał,
może woła o dokończenie myśli... nie wiem

Pozdrawiam :)
Miło bardzo :) że mogłam przypomnieć go sobie od nowa.
manaika

manaika

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ładny..bardzo podobny do mojego:p hm..i mimo tego, że krótki to mi osobiście wystarcza i zaraz zapiszę go sobie notesie:) cieszę się, że mogłam się przydać;p

pozdrawiam serdecznie.

Joanna eM

Joanna eM

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Miło mi bardzo... że go sobie zapiszesz ;)
a tak odnośnie jeszcze Twojego wiersza, bo zapomniałam wczoraj dopisać:
można by wykluczyć duże litery, bo troszkę krzyczą (bynajmniej tak się wydaję)

Serdecznie :)
manaika

manaika

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Mirosławie Dębogórski - dziękuję i pozdrawiam.


teresa943 - hm..nie mogę się go pozbyć..w sensie, że tam chodziło mi o to, że pamietam tylko dla tego, że się uczę na pamięć..i chyba chciałam to wyraźnie podkreślić..ale pomyślę nad tym :) pozdrawiam.


Joanno eM - dziękuję za radę i przyznam się, że początkowo miałam małe litery, ale zmieniłam..bo jakoś mi się wydawało bardziej stylowo..noo ale zobaczę zaraz je zmienię i zobaczę jak będzie to wyglądało w całości..pozdrawiam (:

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/97135--/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Andrzej_Wojnowski
      100 nocy samotności

      Przez Andrzej_Wojnowski · Opublikowano

      Dużo pięknych kobiet spotkałem Widzę w lustrze Powraca sen Chciały długo miłość smakować Ja niestety Byłem na nie   Miałem w głowie stare przysłowie „Na to zawsze będziesz miał czas” Jak wyszedłem na tym - nie powiem Co mam mówić -nie wiem już sam   Dzisiaj nocą milczy mieszkanie Nawet whisky Straciła smak Tylko zegar chodzi uparcie Jakby szydził Że nie wiem wciąż jak   Już nie szukam nowych zachwytów Nie chcę spojrzeń Na jeden bal Zrozumiałem trochę za późno Że się serca Nie dzieli na dwa   Każda część to odrębny kawałek Moich marzeń I moich kłamstw A ja ciągle goniłem dalej Myśląc głupio Że wygrać się da   Teraz czasem przy pustym oknie Widzę twarze Sprzed tylu lat I się boję, że kiedy odejdę Nikt nie powie „Zostań choć raz”   Może jeszcze zdążę zrozumieć Że nie trzeba Mieć świata i gwiazd Że wystarczy przy jednej kobiecie Umieć zostać I przy niej trwać
    • obywatel
      obojętnie

      Przez obywatel · Opublikowano

      @Poet Kadziękuję z dość trafną analizę, gdyby ta poetyczna twarz utożsamiała się ze sztuką byłbym szczęśliwy, chodziło =, że sztuka zapiera pierś, ale chyba pogmatwałem. Z absurdem się zgadzam, czyli emocjami wynikającymi ze sztuki, a odświeżaczem :) Dziękuję i pozdrawiam.    
    • Sekrett
      re: ozory

      Przez Sekrett · Opublikowano

      @QiA Bardzo podoba mi się takie odpowiadanie sobie na wiersze.  Oba utwory bardzo ładne.  Stłuczone talerze miały być na szczęście - niezłe, niezłe! Cóż, na pewno nie poszczęściło się talerzom.  Dużo gry słownej, podoba mi się. 
    • beta_b
      dzień 4

      Przez beta_b · Opublikowano

      Reniu, mam drobne nawiązanie do wiersza i ściskam:    Pozbierać się jest dziesięć razy trudniej niż rozsypać więc poczekaj bo w niedziele zawieje nadzieja i choć wtorek jest dzisiaj dopiero to przeczekaj te dni do niedzieli co wyzwoli od wszelkiego złego Uspokoi się burza w niedzielę chociaż dzisiaj Cię targa na strzępy wyjdzie słońce i lekki wiaterek będzie dobrze nie wpadaj w odmęty Czasem w życiu wystarczy poczekać popracować nad porządkiem w głowie nie wariować i nie umierać stać przy sobie i robić swoje.
    • Duch7millenium
      Apollo

      Przez Duch7millenium · Opublikowano

      I tak spadła gwiazda z nieba. Stając przed szybą limuzyny dostrzegł przeszłość, wyjmując broń, którą pragnął zabić bogów, którzy uczynili jego miłość bezowocną. Niosąc światło oddał to, co najcenniejsze, teraz w ciemności kaja się, niezauważony, jak duch, spokojnie idąc chodnikiem ku  swojej świętości szukając pomsty, za dni, w których był zawsze anonimowy, tak jak anonimowypozostaje do końca. Jego czarna marynarka świadczy o żałobie nad utraconymi sprzed wieków i tysiącleci braćmi i siostrami, którzy również spadli z nieba by zaznać snu wiecznego na ziemi, których  ciśnięto w grunt strzałą i krzyżem  z siłą wystarczającą by nigdy już nie ujrzeli światła dziennego. Żadne piekło nie jest w stanie opisać tego, co przeżył epoki wcześniej, bowiem czas dla niego stanął wśród obcych. Teraz niczym wielki architekt swojego losu i budowniczy domów tego spełnienia, pełza jak wąż na brzuch przekleństwem obarczony przez przedwiecznego swojego wroga - nienawiść. Jest blisko, lecz daleko. Milczy, a wszyscy słyszą, lecz rozumie tylko On.  Ponad prawem moralnym ludów stoi jego postać, w krawat zniszczenia odziana. Apollo, przyjdź! - Jestem.   Łukasz  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...