Stygmaty

[Tumus Eulusys]

Agnieszce Kani


morze znaczeń
rzeka słów
potok szeptów
nie słyszę

góry gestów
stada głów
mowa ciała
nie widzę

z moich ust
zamiast słów
wylatują bańki mydlane
nie mówię

przechadzamy się

betonowy czas
i z betonu droga
na tej drodze Ja i Ty
dwoje mędrców
mędrców chodzących po betonie

[Tumus Eulusys]

Nie szkodzi. :-)
to jest wiersz adresowany do konkretnej osoby.
Beton to taki symbol codzienności, czegoś ludzkiego, czyli prostego i zrozumiałego. Mędrców nikt nie rozumie. Prócz nich samych. :-)