Podniebni

[Nikodem_Ópatowski]

Podniebni
spacerują nad ziemią
za wysoko by rozłączyć ręce
za nisko by latać

wpatrzeni
kwitną w paryskich uliczkach
mocno wtuleni
by nie drapać tynków

uśmiechnięci
kreślą wieczne znaki
kijem po pisaku
palcem na skórze

trochę pijani
ciągle poją się sobą
boją się bólu głowy
straszna jest samotność

nadziemni
spacerują pod niebem
gapią się w białe chmury
mają zbyt krótkie ręce

[H.Lecter]

Cały wiersz " dzieje się " w pierwszej i ostatniej zwrotce. Środek mówiący o " życiu codziennym " podniebnych wtórny i banalny - poprawić, usunąć ?

[Nikodem_Ópatowski]

czyli pierwsza i ostania strofa lepsza niż środek?
wiersz nie rzuca na kolana inteligentną metoforyką, ale nie taki był mój cel.Czasem chemy coś powiedzieć prościej -ale bez dosłwności- w zgrabnej i konsekwentnej formie. Ta prostota i stały lekki rytm nie prowadzi do banału i wtórności, bardzo daleko do wrzucania "przytul mnie" bo akurat pasuje do rymu. Proponuję jeszcze raz przyczytać jutro, bo naprawdę moge zapenić, że nie ma tu przypadków. Dzięki za opinię, bardzo ją szanuje i pozdrawiam

[ot i anka]

no jest dość wtórny, ale nie najgorszy...czasem trzeba sobie coś takiego "walnąć":)

[Nikodem_Ópatowski]

jak tyle mówicie o tej wtórności to coś w tym prawdy jest...trudno, ale ciężko jest pisać łatwo i niewtórnie , bo tylko skomplikowane rzeczy są jeszcze nieodkryte a odkryte krążą w podświadomości choć tego nie wiemy

Pozdrawiam Aniu:)