Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przy tobie zaszczyt umierać
w przeszłość ostatnie spojrzenie
splecione dłonie emanują miłością
podły żal przeszywa wnętrze

z nią nie mogę odejść
zabrać w inną rzeczywistość
energia opuszcza ciało
stało się bezużyteczne

w innym wymiarze samotność
szukam twojego zarysu
słońce roztopiło drogę
która prowadziła do ciebie

Opublikowano

Jedyne wyjście jakie ma podmiot lir. to położyć się i umrzeć.
Jest opisana sytuacja, bezradność podmiotu lir. ale czegoś brakuje.
Czytam któryś raz z kolei... Bo niektóre słowa w ogóle mi nie pasują...

Aż przeczytałam tak:

przy tobie zaszczyt umierać
ostatnie spojrzenie w przeszłość
splecione dłonie emanują miłością
żal przeszywa wnętrze

z nią nie mogę odejść
zabrać w inną rzeczywistość
energia opuszcza ciało
bezużyteczne

w innym wymiarze samotność
szukam twojego zarysu
słońce roztopiło drogę
do ciebie


Takie moje drobne uwagi... ;) zrobisz z tym, co chcesz
Pozdrawiam

Opublikowano

witaj Sfinksie
puenta zgrabnie współgra z tytułem i rozjaśnia przesłanie przy którym nieco zakręciłem się bo wpadłem w pułapkę komentarzy olka i Joanny eM ale coś w nich jest co po trosze popieram chociaż do komentarza olka dodałbym "antypody" bo tu niebo a tam piekło

szacun

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zadziwiasz mnie szachrajko i ....... czyli zostawmy bez komentarza, gdyż jako oczytana osoba to nie Twoja klasa aby tylko tyle zrozumieć, ale to temat może na inny wiek i dlatego taki odbiór wcale mnie to nie dziwi i dobrze że tyle zrozumiałas

pozdrawiam serdecznie

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



witaj Joanno dzi.ękuję za wizytę i wnikliwy komentarz zastanawia mnie jednak jakie słowa nie pasują , ale to niuans w porównaniu ze spłaszczeniem światła jak fizyka kwantowa itp nauki

serdecznie i ciepło

13
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Pablo wiesz ten wiersz nie jest do odczytania przez rzeszę ludzi, a to dlatego iż aby go zrozumieć to trzeba poznać najpierw nauki jak fizyka kosmologia biologia i inne które teraz są przekazywane w całośći, a nie jak kiedyś tylko ich część. Dla przykładu w wierszu nie ma nieba , czy piekła gdyż ono nie istnieje jest tylko inna czasoprzestrzeń, ciało umiera ale energia która była w nim i wokół niego dalej istnieje w tej samej formie ale w innym ciele i za inną barierą w innym wymiarze, a bezużyteczne ciało to tylko iluzja nic nie znacząca np ,,w życiu po życiu" to jedyna książka która została kiedyś wydana jednak tak okrojona, że i tak z niej są tylko tezy.

szacun

13
Opublikowano

Joanno podmiot odchodzi do innego życia , ale zostawia miłóść i bezużyteczne już ciało, tam szuka tej miłości ale jest ona nieosiągalna, tylko pamięta z tamtego żywota drogę której już nie ma i wie, że jej nie znajdzie dlatego jest samotny.

może to wprowadzi na tor realnego myślenia , pierwszy Olka komentarz jest trafny , gdyż można odnieść się do mitów skoro nie wierzy się w potęgę nauk

serdecznie i ciepło

13

Opublikowano

ciekawy wiersz 13

drogi są piękne są proste, a wymiarowość celu dróg zależy od stopnia nasilenia czy wartości
kąta padania światła ...a wysokość wartości przyporządkowanych nie ma tak istotnego wpływu ...jedynie rozpiętość między mini a maks wartości wprowadza nadmierne wahania emisji światła
normalne ciepło można przyjąć jako wartość stałą
a drogi się nie topią

:) serdcznie pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ciekawy komentarz jednak odnośnie fizyki kwantowej to już prawa naszej galaktyki przestają istnieć, a wiadomo czy na Syriuszu drogi się nie topią? Może jednak tak. Powstaje dylemat ale za chyba 298 lat będziemy o tym wiedzieć, gdyż teraz za małe umysły posiadamy, a w moim wierszu w innej rzeczywistośći drogi się nie krzyżują, tylko się roztapiają

dziękuję za komentarz i odwiedziny

serdecznie

13

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nata

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , Przez sugestie również zaczęłam czytać półpasiec Dziękuję za odwiedzinki!   wierszyki, Kiedyś były ciekawe zwyczaje. Jestem ciekawa, czy gdzieś w Polsce półpościec jest wciąż żywy... Dziękuję za odwiedzinki!   @Wiechu J. K. @Poet Ka Dziękuję Wam!    
    • @ProszalnyZnakomity. Po pierwsze - urzekł mnie humor - kapitalne porównanie żony do Mistrza Zen - czyli uczynienie z niej takiej domowej, codziennej wyroczni dla peela, który żartobliwie przyznaje, że postrzega ją jako skarbnicę mądrości i przewodnika duchowego, podczas gdy on sam bywa często taki nieogarnięty.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oddanie emocjonalne ulega metamorfozie i przemienia się w oddanie wysiłkowi fizycznemu, w zapalczywą harówkę - i dla peela to ma większy sens, niż jego dotychczasowa pogoń za nie wiadomo jakimi iluzjami życiowych celów.     To jest absolutnie wspaniałe! Opowiada historię o odnajdowaniu siebie - nie w natchnieniu patetycznych uniesień, nie w mistycznym besserwiserstwie, ale w tym, co proste, zwyczajne i wymagające naszego potu, krwi i łez.   Myślę też, że ta praca w ogrodzie jest również ważna z punktu widzenia relacji peela z kobietą, którą kocha. Bardzo możliwe, że chciał być dla niej nie wiadomo kim, starał się dorównać jakiemuś złudzeniu niedoścignionego ideału. Dlatego szukał mistrzowskich wskazówek. Tymczasem najpełniej i najmocniej owa więź realizuje się w wymiarze ludzkim, rudymentarnym. Gdy z balonika wyobrażeń o sobie samym i o własnej egzystencjalnej drodze schodzi patos, a zostaje działanie - można poczuć niezwykły stan spełnienia. I jako jednostka, i w związku. Pojawia się współobecność, opisana jako oddychanie w tym samym tempie. Po pracy - pewnie ten oddech jest szybszy, lepiej dotlenia, o wiele skuteczniej unosi.
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @wierszyki Są takie miejsca, gdzie życie zawsze toczy się na granicy. i nie tylko tej na mapie, bo ona jest symbolem wszystkich innych. Zawsze istnieje jakieś rozdarcie, jakieś pomiędzy.
    • @Adam Zębala znakomity tytuł i mądry wykład o przenikaniu - od mgły do mgły, od nieistnienia do nie-istnienia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...