Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

(inspiracja)

gram na nutach poezji
gitara płacze
skrzypce wtórują
bas dodaje sentymentu

wrażenia wbijają się w piersi
jak ostrza miłosnego płaczu
mój dramat
Mi Amor

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



gram z nut poezji
płacze gitara
skrzypce wtórują
a bas dodaje sentymentu

wrażenia wbijają się w piersi
jak ostrza miłosnego płaczu
mój dramat


sorki, jak to ja, namieszałam, ale skoro warsztat, to chyba mogę?

serdecznie pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Oczywiście Droga Bea że do Twojej ,przecież napisałam inspiracja!
I wkleiłam Mirkowi link!
Nie ma dnia żebym nie posłuchała wgrałam na empe 3 ,przed snem na dobranoc codziennie...!
Cudne,,,i już!
Ta Twoja wrażliwa dusza poetki,,,och!
Całuski!
Ania
Opublikowano

Alunko,
nie nazywaj mnie poetką, taki normalny nadwrażliwiec jestem i tyle :)

cieszę się, że Mi Amor [przypadł do gustu, też mogę go słuchać na okrągło.
słuchałaś innych nagrań Roniego Benisa?
uwielbiam go :)

Buziaki
/b

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Łojej ...Droga Fly ,ale miło ,trzeba podziękować Bei ,za wspaniałą sygnaturkę , która była inspiracją...utworu Mi AMOR!
Dziękuje za serdeczność i za ...wierszem...!
Cieplutko !
Ania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Słuchałam a jakże ,,,niesamowite....Beatko!
Całuski!
Zbieram się nad morze ,,,może pogoda nie zawiedzie?!

Nad morzem nie ma niepogody, jest tylko niewłaściwy ubiór ;)
syć oczy a potem opowiesz nam wszystko, może prawie wszystko ;)

miłego
/bea
Opublikowano

Popatrzyłam na morze Droga Beatko , sms i wio do pracy ,koleżanka chora!
Ale na szczęście mieszkam a nie daleko od ukochanego widoku ,nic straconego!
Już cosik wyskrobałam , ale na razie czas na pracę i wkleję jak tylko wypłuczę piach z piaskownicy
ha...ha!
SŁONECZNE CAŁUSKI!
Ania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...