"Miłość - obłuda"

[Monika Janczukowska]

Boże, daj mi proszę antidotum na odczuwanie,
nie chcę nigdy więcej obdarzać miłością, zaufaniem.
Mam dość w sercu spustoszeń, blizn i ran,
które nie zagoiły się do dzisiejszego dnia.
Nasłuchałam się już pustych, słodkich słów,
dlatego teraz nie uwierzę w żadne już.
Dosyć bólu, koszmarów, łez których się nie wypieram
co miałam przeżyć – przeżyłam, teraz samotność wybieram.
Kiedyś sądziłam, że można rozmawiać bez słów,
że dotykiem można dać komuś wiele do zrozumienia.
Obecnie z doświadczenia wiem, że to stek bzdur,
takiej miłości nigdy na świecie nie było i nie ma.
Wzajemne zrozumienie jest tylko w teorii,
zapewnianie, że jest się tą jedną jedyną.
Można zawładnąć każdym sercem lecz już nie moim
będąc ze mną nie można wodzić wzrokiem za inną.
Podłe oszustwa, kłamstewka, namowy do seksu
nie zapewni się słodzeniem – pustymi słówkami.
Nie można pozwolić na to raz – ani razu!
Miłość to poryw dwóch ciał z dwiema duszami.
Pierwsza miłość powinna być ostatnią,
powinna łączyć trwale aż po deski grób.
Trzeba mieć oczy otwarte to rzecz jasna
bo można się zestarzeć szukając kogoś ze snów.
Dzień bez drugiej osoby wydaje się straconym,
minuty trwają wieczność gdy się na nią czeka.
Człowiek zakochany jest jak nowonarodzony,
lecz prawdziwa miłość może być tylko jedna.
Kiedyś chciałam mieć kogoś na stałe,
być kochaną i jedyną aż po deski grób.
Ale taka miłość nie zdarza się wcale,
to jedna z największych możliwych bujd!

[Monika Janczukowska]

Wiem, że wymaga sporego dopracowania. Liczę na pomoc

[Dama Kameliowa]

Musisz popracować nad formą,bo taki tekst ciągiem źle się czyta,a nawet sie go czytać nie chce gdyż tylko tekst,i nic nie jest wyodrębnione.
Poza tym warto też by popracować nad style,bo tak jak czytam to bardziej na stwierdzenia wyglada niż na wiersz.Baw się kosmicznymi porównaniami,mataforami itp. np.sucha kropla desczu
tkie coś zaciekawia i sprawia,że czytelnik musis pomyśleć o co chodzi.
Trochę rymu też czasem warto wrzucić,i dzielić na strofy.To przede wszystkim
Powodzenia życzę

[Michał Gomułka]

W pewnym zakresie Dama Kameliowa ma rację. Bo choć uważam, że ten tekst da się czytać, jednak nie do stopnia powtarzalności. Drażni zbyt duża liczba kolokwializmów i utartych zwrotów. A przede wszystkim i w tym Twoim wierszu nie wydobyłaś właściwej głębi.

Forma, większa oszczędność i energetyka wypływająca z "ascezy". Tego brakuje.

[Phileas Fogg]

wiersz, aż kipi od różnych uczuć, tylko ich za dużo w jednym wierszu:) wiem, że nieraz chce się wszystko wyrazić na raz, ale radziłbym popracować nad krótszymi konstrukcjami, wtedy latwiej kontrolować, co się chciało napisać, tu mamy taki collage wszystkiego, nie da się tego ogarnąć...