Zapalenie

[Tomasz_Biela]

boję się odkaszlnięcia
co urasta zawsze nową krtanią
nagromadzonej przerwy
w niemych słowach

odkąd wylazłem z wytrawnej pępowiny
jak lekko zatruty wenflon
destyluję siebie na nowo

w przezroczystym tunelu
co się zaciemniać będzie
jadem i krwią
mojego odżywiania

eutanazja i ekshumacja
razem chowane
pod jednym dachem

żyją jak dwie półkule jednego tworu
co się zrasta w szereg blizn

[teresa943]

Tomku, wiersz w Twoim stylu. Czytałam go już kilka razy. Z trudem próbuję wczuć się w przeżycia peela. Wydaje mi się, że chodzi tu o zmianę życia, o samodzielność i wszystkie z tym związane konsekwencje. "wylazłem z wytrawnej pępowiny" może znaczyć opuszczenie domu rodzicielskiego i poznawanie siebie "na nowo", "eutanazja i ekshumacja chowane razem" to jakby grzebanie przeszłości z jednoczesnym odkrywaniem przyszłości;
a gdyby tak puścić wodze fantazji, to można by pójść dalej... może tu chodzi o porażki życiowe, które w człowieku się zabliźniają i powodują zrosty?
Ech, pewnie "kulą kole płota"... ale zapewniam, starałam się :)

Bardzo ciepło pozdrawiam :-)
Krystyna