Z maskami portret mój własny

[Michał Kosiński]

Opis i refleksja nad obrazem "Autoportret z maskami" Wojciecha Weissa



Pytasz czemu tak ściskam wciąż masek stos,
Do ukrycia czy cokolwiek mam?
Przecież szczerość rozświetli wnet wszelki mrok! -
Ale krytyk i tak zada kłam.

Czekasz również i ty na najmniejszy błąd,
By go wytknąć, roześmiać się w twarz.
Nie ocali mnie przed tym najcięższa z klątw,
Nie odżyje umarły raz czas.

Bo to teatr, to jest tylko wielka gra:
Komedia, tragedia - ot dramat!
Deska sceny pod butem ze śmiechu łka...
Póki gram, póki trwam - będzie łkała.

"Odrzuć maski, te więżą wciąż Boży lud!"
Zaraz krzyknie prawy jakiś gach.
"Prosty jesteś, krakać masz jak prosty kruk"
...Obiektywizm budujący w snach.

Znów pretensja o lekki, cyniczny wzrok -
Jakbym istniał, nie w teatrze grał!
I tak wezwie mnie z cienia zmartwiały głos,
Gdy chwili mej zakończy się dział.

Bo to teatr, rozpiska tych ról i scen -
Bez kłamstwa, bez prawdy, bez strachu -
Będzie istnieć na przekór widowni łez,
Jak maski, jak aktor - w poklasku.

[Kamertonka]

po pierwszym zerknięciu mnie urzekło
jest tu jakiś taki
doniosły klimat
a może tylko ja go w takim klimacie przeczytałam
i niech tak zostanie
na mnie zrobiło wrażenie
wracam jeszcze do czytania

poozderko

[Jacek_Suchowicz]

czyta się ciężkawo i zastanawiam się dlaczego
stała średniówka po czwartej sylabie a dalej: 7 i 5 naprzemiennie

3 strofa 2 wers 3/6 i 4 wers 3/6
ostatnia strofa 2 wers 3/6 4 wers 3/6

mnóstwo słów tzw wypełniaczy rytmu np. zaimki osobowe,

dramat - łkała i strachu poklasku - nie rymują się

itd.

ale pisz i się nie przejmuj ja też tak zaczynałem
z każdym wierszem odkryjesz nowe błędy które stopniowo będziesz eliminował

pozdrawiam Jacek

[Michał Kosiński]

Panie Jacku:

Strofy No. 1, 2, 4 i 5:

Wersy 1 i 3: 4/3/4
Wersy 2 i 4: 4/5

Natomiast strofa trzecia i szósta:

Wersy 1 i 3: 4/7
Wersy 2 i 4: 3/3/3

Taki miałem zamysł, jeżeli o rytmikę chodzi - widzę, że jednak nie wyszło, skoro nie da się tego odczytać :/ Przy przekazie audialnym byłoby to pewno lepiej wyczuwalne...

Przy "dramat - łkała" i "strachu - poklasku" dążyłem jedynie do zbieżności brzmieniowej, nie stricte rymów...

Na pewno będzie lepiej ;) Do tego mam po prostu dość pokaźny sentyment - odkurzony nieco, ponaprawiany wyrób wierszopodobny z zamierzchłej przeszłości...


Panno Kamertonko:

No cóż rzec - cieszę się, że nawet na tak nieudolny twór znajdują się kupcy ;) Staram się i poty wylewam (jak każdy szanujący się grafoman bez talentu), więc radość wielką mi sprawia opinia tako pochlebna, jak krytyczna (choć nie bądźmy hipokryci - wiadomo, że pochlebna milej "łechce" człeka ;D )

Skoro ma zostać klimat doniosły, to nich i zostanie forma cała - zmieniać już nie będę tegoż czegoś. I tak po niezłych operacjach plastycznych jest :)



Pozdrawiam Was obojga, drodzy Komentatorzy - i do poczytania :D

[kasiaballou]

tak, rytmika kuleje i uwagi tam wyżej słuszne, dodam, że rozprasza i drażni interpunkcja - niekonsekwenta bardzo - warto oczyścić i podszlifować.

pozdrawiam

[Franek Kikuta]

Ale się napracowałem zanim co nieco zrozumiałem. Przy okazji poczytałem o Łukaszu Kossowski. Co myslę o wierszu? - wg. mnie technika pisania pasuje do "Autoportretu z maskami". Wiersz ponad czasowy. Starałem się widzieć szklankę do połowy pełną. Oczywiscie dla mnie swietny wiersz, bardzo trudny, tak być powinno ! Pozdrawiam.