rozproszenie

[M._Krzywak]

Między drzwiami stał stół – stół stał pomiędzy drzwiami
naprzeciwko nas był las – las stał tuż przed nami
gdy już mieliśmy wejść, coś stało się, coś się zmieniło
wśród drzew przemknął lęk – i tak to się skończyło

że w czasie naszych snów, gdy w kąt przecieka siła
z rozpalonych głów, gdy chwila się zmieniła
ze strachu przed nieznanym, z trwogi o los w nicości
witam was, przyjaciele, witam was jak gości

a potem sarna w pędzie
przebiegła, wnikła, znikła
a ty, a ty – ja nie wiem sam
bo byłaś, nagle znikłaś

[Mateusz-_Ulvhedin]

Kobieta znikająca jak sen?
Bardzo ładne obrazowanie, czytając widzi się wszystko co napisane :)
Bardzo mi się podoba
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Judyt]

obrazowo faktycznie
jak mgiełka
J(:płoniaście