Do pierwszego człowieka I

[adolf]

Ty, któryś pierwszy nazwał się człowiekiem
i rozpocząłeś, to, czego nikt inny
nie byłby w stanie, zacząć, bo za wielkie
musiałby przyjąć piętno cudzej winy.

Czemuś nie skończył tego na początku
kiedy się dało jeszcze wszystko zmienić
Odłożył piasek w miejsce przyszłych szczątków
Odłożył życie do sejfu z kamieni

Patrz: niebo płonie tysiącem chmur białych
świecą zielenią w latarniach z drzew liście
i cisza krzyczy zaplątana w trawy
źdźbeł klatkę szarpiąc nim z niej szumem wyjdzie.

To wszystko czeka przez ciebie na wieczność
Przez wieczność płynie by na ciebie wpływać
I świat zakląłeś w nieznaną „doczesność”
Gdy z ziaren piasku wyrosła klepsydra

[Sfinks13]

Dla mnie jesteś mistrzem poezji przypominasz mi Szekspira, więc zawsze czytam Twoje wiersze, bo wiem ze jest w nich mądrość

serdecznie

13

[Jan Neck]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Powiem: ładnie piszesz, ale ty to dobrze wiesz. Ciekawy temat, próba zdefiniowania pojęcia człowieka, odpowiedzi na pytanie, czy całe to człowieczeństwo było tego warte? Myślę, że Adam (zarówno ten postrzegany przez naukę, jak i religię) nie miał świadomości następstwa swoich czynów, kiedy wynajdywał koło, czy walczył o ogień. Słusznie, pytanie pozostaje otwarte nawet w rozumieniu Adama jako człowieka współczesnego, otwierającego co rusz to nową epokę dziejów. Czy nasza cywilizacja jest świadoma następstw postępu? Ta klepsydra nigdy nie przestanie wyrastać.

Odnośnie autora. Proszę skończyć z tą udawaną skromnością i nie umieszczać wierszy w warsztacie. Może przyzwoitość nakazuje, ale nie tu ich miejsce!

[Anna_Para]

Baaardzo dobrze napisane! Uwielbiam, gdy w poezji prócz uczuć, nastojów i refleksji jest jeszcze talent "słyszenia" muzyki wyrazów, zdań, dobra kompozycja całości. A tu jest! Baaardzo! Pozdrawiam.PS (Należy zabrać kilka przecinków- koniecznie! Po "rozpocząłeś", po "w stanie", dodać natomiast po "przez wieczność płynie, by...". W końcówkach wersów bez przerzutni- dałabym kropale. Ale...rób, jak chcesz!) :)