Mój ogród Eden

[Marcin Uszyński]

Na horyzoncie gdzie niebo z ziemią się styka
Gdzie złote zboże pod kłosem się ugina
Gdzie rabaty róż i tulipanów kolorami tęczy się mienią
Znajduje się dom mój ukochany.
Wszędzie dokoła ptaki śpiewają
I pszczoły złocisty nektar z kwiatów zbierają
A ja pośrodku tego wszystkiego stoję i oczy cieszę widokiem
Słucham muzyki przyrody, szmeru wiatru w liściach pobliskiej jabłoni
I wiśni mi nie brak i słodkiej śliwy, soczystej gruszki czy jabłka czerwonego
W ogrodzie Eden bowiem ja żyję gdzie dary Boże na wyciągnięcie ręki się znajdują
Brakuje tylko mej Ewy, mojej drugiej połowy
Co życie rozmową by umilała, a wieczorami miłość bym jej wyznawał
Tak się złożyło że w mym ogrodzie jest wszystko czego pragnąć może człowiek
Oprócz tej najważniejszej rzeczy – miłości w drugiej osobie.

[eXecutor]

"Brakuje tylko mej Ewy, mojej drugiej połowy"

mi również jej brakuje... ;(

[Iris_IK]

Niewątpliwie urokliwy ten Twój Eden...tylko z poezją mało ma wspólnego.
Rozwleczony ten wiersz Ci wyszedł, rozgadany.

Pozdrawiam.
I.

[Bartosz_Cybula]

ładny opis ale dla mnie to proza.
Pozdrawiam