Ku czci kota przewodnika

[smętny_obieżyświat]

Idę sam w ciemność
W dolinę bez słońca
Kamienie
Zakręty
Połamane drzewa
Brudne kałuże
Same nieszczęścia

Mgła przesiąkła nieznana mi dolinę
Ktoś zmienił szlak
Na szczęście znalazłem kota przewodnika
Pomógł
Ale był nie ostrożny
Spadł w przepaść
Do dziś jego krzyk
Dźwięczy w moich uszach
I budzi w nocy

Wielkie drzewo
Chciałem schować się przed burza
Ale wystraszyło się mnie
I uciekło
Roztrzaskując korzenie
Wpadło do rzeki
Rozpłakałem się
Miałem dość
I wtedy przybiegła sarenka
Chyba na pocieszenie
Nie wiem
Nie zdążyła powiedzieć
Uderzył ja piorun

Uciekłem
Przerażony biegłem bez przystanku
Dopóki zmordowany nie upadłem
Na drugim krańcu świata
Podniosłem głowę
I zobaczyłem słonce
Bo przecież ono jest zawsze
Tylko czasem nie nade mną

[Sylwester_Lasota]

Dwa pytania:
1. Dlaczego każdy wers zaczyna się z dużej litery?
2. Brałeś coś?

Pozdrawiam.

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiesz co jest najśmieszniejsze?
Ty naprawdę potrafisz potoczyście prowadzić tekst ;)
No sarenka mnie zastrzeliła zza grobu, a i krzyczący kot też niezły (niech przepaść lekką mu będzie) o brudnych kałużach w poczcie nieszczęść nie wspomniawszy :D

No to credo do nicka już masz, a teraz pora coś napisać.
echhh...

[PACKA]

:) cześć chyba coś brałeś:) albo ja muszę wziąść i przeczytać:) wzbudza niepokój...:) bardzo Cię proszę o interpretację - jestem jej ciekawa:)

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ortografia!