Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Krzyk szczęścia

The Patryk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

The Patryk

The Patryk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

8.Krzyk szczęścia


I wiesz że trzeba już iść, ruszać w życie jak anioł w niebiosa
Biegnąc i krzycząc ze szczęścia,niczym nie zatrzymany w biegu wiatr
Twoje serce bije tak szybko, szybciej niż mijający nas czas
Ludzie szczęścia, ogniem miłości tak słodko poparzeni
Krzyczą w świecie gasnących wciąż świateł
Potrzebuje Cie, by dotknąć nieba, potrzebuje Cie by być, by żyć z tobą
Będę tam, będę tam na ciebie czekać, będę wierzył, będę trwał
Będę krzyczał !!! Krzykiem szczęścia !!!

Wejdę na każdą górę, skocze z niej, ku przepaścią z miłością na ustach
Będę tam dziś, będę tam jutro, w kanionach samotności z miłością na ustach
Światło w oddali to ty, światło w oddali to my
Kochać, wierzyć, marzyć, śnić!
Tak w szarych uliczkach życia chce krzyczeć, usłyszycie mnie
Jak Pana naszego usłyszał świat, otwarte może, zatrzymany wiatr
Tak ja dla was, dla Ciebie krzyczę, dla Ciebie krzyczę
Słuchając jak strach ucieka, otwiera oczy i krzyczy
Miłość otwiera każde drzwi, dziś otworzy każdego z nas
Będę tam, będę tam na ciebie czekać, będę wierzył, będę trwał
Będę krzyczał !!! Krzykiem szczęścia !!!

Morze odbija się w oknach wieżowca
Twoja dusza jak pędząca fala, nie do zatrzymania
Tysiące ulic i setki miast jedna miłość,gdzieś tam czeka
Dotrę tam poczekaj na mnie, dziś będę, dziś wierze
Dojdę tam choć by na kolanach, poczekaj
Będę tam dziś, wierze w Ciebie
Zatrzymam wiatr i zatrzymam świat
Odnajdę Cie, a wtedy powiem, o nie wtedy będę krzyczał!
Kocham ! Kocham ! Kocham ! Kocham !
Świat przestanie mówić zacznie krzyczeć
Krzyczcie o swych uczuciach o tak !!!!!
Zbudujmy dziś most przez lądy i oceany, most miłości !!!!

Jan Neck

Jan Neck

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Co drwisz Adamie, chłop się zakochał!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

i jeszcze parę "!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

hmmm chyba też krzyczę !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
adam_bubak

adam_bubak

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Co drwisz Adamie, chłop się zakochał!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

i jeszcze parę "!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

hmmm chyba też krzyczę !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
i od razu nam lepiej
to się nazywa wiersz terapeutyczny :D
Jan Neck

Jan Neck

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie wiem za bardzo, z której strony ten komentarz ugryźć. Bo z jednej strony autor sam zamieścił swój utwór wśród wierszy i mówi, że to nie wiersz, tylko słowa piosenki. Z drugiej strony to nie jest alternatywa z wykluczeniem (jak ktoś nie zna operacji logicznych, alternatywa z wykluczeniem to operacja "to albo tamto"). Słowa piosenki mogą być wierszem i najczęściej nim są. No chyba, że to trzecia możliwość: autor jest aż tak skromny, że sam tego wierszem nazwać nie może.

P.S. Oczywiście, życzę powodzenia w nagrywaniu. Mam nadzieję, że nagrywacie to dla własnej satysfakcji/dla dziewczyny/dla szpanu przed kumplami/żeby udowodnić coś rodzicom, i nie więcej niż 20 osób z waszego otoczenia usłyszy tą pieśń... Dla dobra ogółu.
adam_bubak

adam_bubak

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie wiem za bardzo, z której strony ten komentarz ugryźć. Bo z jednej strony autor sam zamieścił swój utwór wśród wierszy i mówi, że to nie wiersz, tylko słowa piosenki. Z drugiej strony to nie jest alternatywa z wykluczeniem (jak ktoś nie zna operacji logicznych, alternatywa z wykluczeniem to operacja "to albo tamto"). Słowa piosenki mogą być wierszem i najczęściej nim są. No chyba, że to trzecia możliwość: autor jest aż tak skromny, że sam tego wierszem nazwać nie może.

P.S. Oczywiście, życzę powodzenia w nagrywaniu. Mam nadzieję, że nagrywacie to dla własnej satysfakcji/dla dziewczyny/dla szpanu przed kumplami/żeby udowodnić coś rodzicom, i nie więcej niż 20 osób z waszego otoczenia usłyszy tą pieśń... Dla dobra ogółu.
Oj tak :D
I oczywiście pozdrawiam
Ogół

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Toyer
      Wystarczy mi

      Przez Toyer · Opublikowano

      Sam widok oczu byłby dla mnie natchnieniem by znaleźć sens w życiu między naszym spojrzeniem   sama woń perfum dałaby mi nadzieję że bez żadnych słów spotkalibyśmy się w zapachu   samo przytulenie byłoby darem od losu dwojga ciał przeznaczeniem pięknym czarem dotyku   same dźwięki głosu byłyby balsamem w świecie hałasu moim marzeniem   sam spacer za rękę byłby dla mnie Wniebowzięciem a pocałunek cudem na więcej zachłanny nie jestem
    • Berenika97
      Marta i Maria

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  To naprawdę duże słowa. Zależy mi właśnie na tym, żeby tradycja nie była cytatem doczepionym na siłę, tylko czymś, co naturalnie przenika współczesny język - cieszę się, że to widać. Bardzo dziękuję za tak uważne czytanie. Serdecznie pozdrawiam. :) @Wal   Bardzo dziękuję!    Dziękuję - "nieuniknione" to chyba najtrafniejsze słowo, jakie mogłam usłyszeć o tym wierszu. Cieszę się, że to widać. Serdecznie pozdrawiam. :)
    • LessLove
      SECOND HAND / Z cyklu "Był Raz Poeta"

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Marek.zak1 Chętnie zobaczę, może gdzieś znajdę na YT. Dziękuję :-)
    • Arsis
      W ten deszcz

      Przez Arsis · Opublikowano

      Nastał czas deszczu. I deszcz ten… Łzy w swojej obfitości skapują z wielkich fasad kamienic. Z gzymsów i z liści akantu. I z gałęzi jeszcze. I z tych innych, co są splątane ze sobą na wieki…   Spływają kropliście szemrzące strumyki. Szumiące w swojej niemocy. W milczeniu, w swojej skromności nieuchwytnych drżeń.   Płynę, a wraz ze mną ty. Płyniemy cicho na siny skraj. Za las. Za wszelki czas istnienia.   Choć może to tylko ja płynę. Bez ciebie płynę. Choć może…   Nie było nas wiele ze sobą. Pamiętasz? Wiem, że tak było. Ale ja tylko na chwilę. Zobaczyć jak się masz. Ja tu tylko na chwilę. Przelotnie, jak ten deszcz.   A zaraz po mnie jedynie wiatr. Taki lekki powiew wspomnienia na twarzy. I już. Jakby nigdy nic nie było.   Wiesz, ten deszcz dzwoniący (słyszysz jak łka?) skapuje wciąż kropliście i tkliwie. Deszcz we mnie płynący strumieniem kryształowych tchnień. I deszcz ten. I łzy… I ten deszcz odbijający się echem. Idący tryumfalnie jasnym snopem światła. Idący między nas.   Pamiętasz wtedy, kiedy nie było nas?   I mokre plamy na tynku, kiedy przytulam twarz (tu, tu, i tam, i jeszcze tam…) do chropowatej ściany. A na języku...   Na wystawionym, lśniącym i mokrym… Na języku tym okruchy i pył. I łzy... Kiedy całuję mikroskopijne ziarenka kwarcu, smakując je czule jak usta umarłej dawno kochanki.   Kiedy ty. I ty. I tylko ty… W ten deszcz.   W ten czas ułomny. Chwilowy. Zaprzepaszczony. A, co potem? Nic. Tylko przeszłość. Spokojna jak morze. Jak całe niebo… Jak wieczność… Jak my…   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-08-02)      
    • Berenika97
      Łączniczka

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Stary_Kredens   Bardzo dziękuję!    To prawda - choć tyle już o tym napisano, to wzruszenie wraca za każdym razem na nowo, jakby czas nie miał tu żadnego znaczenia. Pozdrawiam serdecznie. @Leszczym   Dziękuję, że tyle o niej napisałeś - to jest dokładnie ten rodzaj obrazu, którego nie da się znaleźć w żadnym archiwum.  Twoja babcia brzmi jak ktoś naprawdę żywy - z honorem, ale i z fantazją, z wymaganiami, którym mało kto mógł sprostać. To chyba bardzo trudne - dorastać obok kogoś, kto mierzy ludzi miarą wojny, kiedy dookoła jest już pokój. Cieszę się, że mogłam choć trochę dotknąć tej historii.   Co do samego Powstania - to pytanie, które historycy do dziś toczą bez jednoznacznej odpowiedzi- decyzja o wybuchu, moment, rachuby polityczne wobec Zachodu , itp. – to wszystko można analizować na chłodno. Ale masz rację, że to nie umniejsza czystości intencji tych, którzy poszli walczyć. Można uznawać decyzję dowództwa za błąd,   (jesteśmy  mądrzy po faktach)  a jednocześnie oddawać cześć ludziom, którzy zapłacili za nią najwyższą cenę. Bo to jest w tym wszystkim najważniejsze.   Pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!    Jestem poruszona tym komentarzem. Ująłeś coś, czego sama nie umiałabym tak nazwać - że to nie dziecko zostaje ocalone, tylko "zakonserwowane" w kształcie przedmiotu. To zdanie zostanie ze mną na długo. Dziękuję za tak głębokie czytanie. Serdecznie pozdrawiam.  @Rafael Marius  @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...