****

[Anna Grabarczyk]

idę boso drogą usłaną cierniami
wokoło mnie kolczaste krzewy
usiłują dosięgnąć mnie
długimi gałązkami
czasem ktoś rzuca pod nogi kwiat
bym nie musiała ciągle deptać ostrych kolców
nie znam końca tej drogi
nie wiem jak się nazywa
a na rozstaju nie ma
drogowskazu
droga jest długa i uciążliwa
lecz wiem
na jej końcu znajdę ukojenie
pytam nieśmiało krzewów
jak zwie się ta droga
ona zwie się
Życie

Edytowane 23 Kwietnia 2017 przez Anna Grabarczyk (wyświetl historię edycji)

[Bartosz Wcisło]

Metafory raczej banalne.Wiersz jest wtórny i dość toporny.
Wybacz mi,proszę tą recenzję.

[marzenka]

W zasadzie to już od pierwszego wersu: "idę boso drogą usłaną cierniami" wiadomo, że chodzi o życie... Wiersz niczym nie zaskakuje. Proszę jednak się nie zniechęcać i pisać dalej :-)) Życzę powodzenia i pozdrawiam!

[Catalina Acosta]

Oj, biedniutki ten wiersz.
Ciernie, kolce, ostre kolce...nie, nie, nie - po trzykroć "nie".
"mmnie" - literówka, a na dodatek powtórzone - "mnie" i zaraz potem "mi".
Zmęczyłam się razem z Tobą pielgrzymując po tych wersach.


Catalina