Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za każdym razem
wspomnień
błogich i bolesnych
jest pewność milczenia
nienazywania wielkich liter
nadzieja zabija pragnienie
śmierci
i liturgiczne szukanie światła
zaciera różnice pokoju
i rozpaczy aż do kolejnego
niespodziewanego poczucia
realnej goryczy
doskonała geometria koła

99.10.27.

Opublikowano
Nadzieja zabija pragnienie śmierci jest zbyt wzniosłe i wyświechtane, żeby upychać to w tym - bądź co bądź - całkiem sprawnym tekście. Pozbyłabym się również spójnika przed liturgiczne. Generalnie trzon wiersza gdzieś mi umyka, odrobinę się rozmywa, ale i tak bardzo dobrze mi się czytało :)

Pzdr,

P.
Opublikowano

aż do kolejnego
niespodziewanego poczucia
realnej goryczy

- jak kolejna, to na pewno niespodziewana... ; )
- nierealna gorycz, to jaka ?

zaciera różnice pokoju
i rozpaczy

- od kiedy to pokój wyklucza rozpacz ?

nadzieja zabija pragnienie
śmierci

- skoro za każdym razem, to nadzieja jest wielokrotnym zabójcą już zabitego...

Czyta się topornie.
Geometria tego koła nie jest doskonała, to jakaś ósemka po karambolu...

Opublikowano

Mieszanka w stylu "wspomnienia+ból+rozpacz+pokój+nadzieja+śmierć" jest wybuchowa i wszyscy giną... och, jeszcze zapomniałam o milczeniu, pragnieniu i goryczy; ten wiersz to kompendium;)
pozdr aga

Opublikowano

H. Lecter nie jest obiektywny w swoich komentarzach. Po pierwsze nie powinien mnie obrażać, i umniejszać znaczenia Związku Literatów Polskich. Po drugie jako artysta mam prawo do takich metafor i takiego myślenia. Jeżeli się komuś nie podoba to w porządku, ale proszę nie ingerować w poetykę moich wierszy. Jeżeli dalej odczytam opinie mało rzeczowe, usunę konto z portalu.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



aż do kolejnego
niespodziewanego poczucia
realnej goryczy

- jak kolejna, to na pewno niespodziewana... ; )
- nierealna gorycz, to jaka ?

zaciera różnice pokoju
i rozpaczy

- od kiedy to pokój wyklucza rozpacz ?

nadzieja zabija pragnienie
śmierci

- skoro za każdym razem, to nadzieja jest wielokrotnym zabójcą już zabitego...

Czyta się topornie.
Geometria tego koła nie jest doskonała, to jakaś ósemka po karambolu...




--------------------------------------------------------------------------------

Dnia: 2009-06-18 12:46:02, napisał(a): H.Lecter
Komentarzy: 3535


Panie Doroszkiewicz, załóż pan okulary - gdzie tu jest coś o autorze ?!
Co mają moje wiersze do oceny pańskiego ?!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...