król i sługa

[emil_grabicz]

kiedy mówią oczy
słucham cię palcami
w dłoniach chowam rymy
i kocham wierszami

chylę się nad tobą
jak słodkie zdumienie
by dotknąć słowami
twojej duszy tchnienie

strumień cichych wyznań
zamykam ustami
szukając miłości
pomiędzy strofami

gdy ją o to proszę
mówi do mnie czule
moim własnym światem
gdzie sługa jest królem

[Magda_Tara]

rymy, rymy !!
:))

hurrrrra !!!!
wiersz dla plebsu, czyli dla mnie
:))

podoba się oczywiście
:D
bardzo!

[paper_doll]

:)
Proszę nie uznać tego jako przytyk - ale widziałabym na kartce do Lubej :)

Lekko, łatwo i przyjemnie :)

P.

[Anna_Para]

Panie Emilu, mam wrażenie,...że mam dobre wrażenie. Nie pierwszy raz Pana wiersz uznaję za doskonały. Król Lear kłania się ze mną za mowę uczuć.

[Fly Elika]

mnie ujmuje w wierszu frekwencja :) tych z cnotliwych odczuć autora i uczucia :)
przemiłosne :))
pozdrowienia

[Puszka Balbinki]

To cos dla mnie. Piekne. Dziala na moja wyobraznie.
Pozdrawiam

[teresa943]

rymy, lekkość słowa i wieloznaczność ...
podoba się

pozdrawiam :)

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hehe, po wlasnych cięęęężkich wierszach
dobrze się czyta takie lekkkkkie
cmook Emilu

[Sylwester_Lasota]

Po tytule spodziewałem się czegoś innego. A tu, proszę, poezja w czystej postaci :-). W każdym razie jak dla mnie.
Miło było.
Pozdrawiam i do poczytania :-).

[Jacek_Suchowicz]

Emilu gdy nie rymy rzeczownikowe w strofach 1-3 to byłoby super
aż mnie poniosło:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

słowami ubiera
poczochrane myśli
z chwilą która spada
może strofę ziścić

maluje nastroje
kolorem wyrazów
w sekretnej zadumie
sentencję wyważy

wsłuchując dyskretnie
w codzienności echa
szczypiorkiem satyry
jeszcze się uśmiecha

niby się zatraca
chcąc wrażeniom ulec
pamiętając zawsze że
sługą jest i królem

pozdrawiam Jacek

[emil_grabicz]

Dziękuję wszystkim za komentarze i pozdrawiam serdecznie. :)

"wsłuchując dyskretnie
w codzienności echa
szczypiorkiem satyry
jeszcze się uśmiecha"

śmieję się poezją i uczuć manierką
nalewam po trochu wędrowne bukłaki
okryty płaszczem tułaczej tęsknoty
zbłąkanej na szlaku podniebnej Itaki... :)