Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czuje się jak by w mym sercu lodowy szpikulec tkwił i ranił me serce otwierając stare blizny na nowo, cierpię te wszystkie katusze... lecz znoszę je w samotnej ciemności od smutku i winy przesyconej. Czuje ciężar swych uczynków który przygniata me życie... Mą dusze... Który doprowadza mnie do łez, gorzkich jak deszcz za oknem.

Za każdym dniem który mija w cierpieniach, za każdą godzinę którą przeżywam niczym wieczność rozrywany przez poczucie winy... przez palące me sumienie wiedzę...
Iż zniszczyłem twój piękny sen o miłości którą chciałaś ze mną dzielić... za każdą sekundę w której odczuwam ból... ten sam ból które był tobie dane poznać gdy Cię zdradziłem...

Cierpiałem gdyż Cię straciłem... Cierpiałem z mej własnej prośby ... Czułem się jak gdyby świat umarł... Coś pękło, i obsypało mnie ostrymi odłamkami, które powbijały się w me załamane serce...

I pragnie Ci wyznać iż wiem już... Że nawet niepozorne tak kłamstwo jak ,, nie kochanie skąd’’... Potrafi przez takiego idiotę jak ja zniszczyć... Miłości tak piękną jak tak którą przy tobie odczułem... I choć nie trwała on długo, to jednak poczułem... Iż pierwszy raz byłem kochany nie przez wygląd... Czy pieniądze...

Ale przez to kim byłem, naprawdę... Lecz zniszczyłem to cudowne Uczucie właśnie przez to kim byłem...

I pojęcia nie ma czy przyjmiesz me Przeprosiny... Ale wiedz iż za to co uczyniłem Istocie tak Cudownej jak ty... Powinienem smażyć się w piekle po wieki, w dyby zakuty, i mokrym od winy batem bity przez noce i dnie całe...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Witalisa sprytne!! Choć lingwistycznie wymagające

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Pod sufitem nierówno wiszą i stoją: obrazy, posągi, kryształy…   Historie ukrywają. Przemalowany jest pokój cały.  
    • @Witalisa tak czasem coś się czepi i łazi..

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ale dla mnie osobiście ciekawe są takie nawiązania pomiędzy wierszami budują ciekawą historię, niekoniecznie jednego wiersza i jednej historii...
    • @Charismafilos – tajemniczość tkwi też w obcym brzmieniu; mnie się uczepił Rei Lavrador – w tym wierszu wystąpił w polskiej wersji (Król Rolnik), ale w następnym "zagrał" w przeróbce szanty.
    • @bronmus45 to może jednak o Pradze lub Liz? Któraś z tych dwóch? @bronmus45 i już następnym razem sama może spróbuję... @bronmus45 jeszcze np. to:   Schrödingerowie   Wrzucam kamyki do twego ogródka. Wrzucasz kamyki do mego ogródka.   A one są i nie ma ich.   Kot biega tu, kot biega tam. Raz go nie ma, raz jest.   Nie mówię wprost, nie mówisz wprost.   Bo kiedy powiem wprost, bo kiedy powiesz wprost –   to ogródka nie ma, to nie ma kamyków, to nie ma ciebie, to nie ma mnie.   I kota nie ma. @bronmus45 lub to:   spazieren gehen   jak za dawnych lat chodźmy na spacer zabierzmy peleryny cytrynowe i kalosze   niech nas miną jodły i przydrożne topole tak po kamiennej kostce w szkocką kratę   brąz szarość srebro i czerń – mżawka i wiatr wokół pusto i nie strach tweedowe płaszcze   spódnice midi – dzisiaj my, razem: kochankowie i przyjaciele, kiedy skończy się system   rzeczy politycznej, nie poznamy się na ulicy nie przywitają się nasze buty, biodra i parasole   jak śpiewała Marlena: spazieren gehen oczy będą patrzeć już w inną stronę   (ostatnia zwrotkę jako refren) @bronmus45 lub to:   milczenie    prawdę o wrażeniach  zamykam w wierszach prawdę o wspomnieniach zamykam w fotografii prawdę o kolorach  zamykam w obrazach prawdę o kształtach zamykam w szkicach prawdę o miłości  zamykam w spojrzeniu prawdę o tęsknocie zamykam w łkaniu  prawdę o prawdach zamykam w pobłażaniu prawdę o swoim życiu zamykam w milczeniu  ze względu na nasycenie    prawdą  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...