*** /kolejny sonet o... miłości! :P :)))))))))) :)))))))/

[adolf]

Dla Kamili

Wszyscy mówią sto lat, magiczne zaklęcie
Które ma spowolnić bieg ducha do nieba
Ale ja nie pragnę ujrzeć cię stuletniej
Ani zatrzymywać w biegu twego serca

Wiem, że po nas spłynie czas milionem zmarszczek
Miłość w serca werbel coraz ciszej będzie
Bić, aż dźwięk przebije przez ciała się tarczę
i to, co zakończy, rozpocznie się w niebie.

Nie chcę Cię stuletniej, Ciebie, co w przyszłości
Kolię gwiazd zakładasz na niebieską szyję
ale ciebie z dzisiaj, Tą, co chwilę nosi.

Aby się dwa serca, dwie perły w cielesne
Muszle zatopione nawlekły na nitkę
Jednego uczucia, co nie chce być wieczne.

[zak stanisława]

adolfie, siezakochałeś? tak pisze tylko zakochany...
ładnie

[Baba_Izba]

"Aby się dwa serca, dwie perły w cielesne
Muszle zatopione nawlekły na nitkę
Jednego uczucia, co nie chce być wieczne."
Całość piękna, to co wyżej - wg. mnie - fenomenalnie!
"Bić, aż dźwięk przebije przez ciała się tarczę" - zastanawiam się
nad miejscem dla "się".
"i to, co zakończy, rozpocznie się w niebie." - ewentualnie
zastąpić "się" - czymś innym np "już", czy coś w tym stylu?
Adolfie, brak mi słów, bardzo mi się podoba!
Serdeczności
- baba

[ula]

same perełki tu można wydłubać, ale nie ma co dłubać, tylko patrzeć na całość,
a jest na co

wzruszająco i ze smakiem

pozdrawiam, Ulka:))