Parasol

[Jaro Sław]

Taki sobie deszcz, znów ckliwa pogoda
Kropla za kroplą spływa na słowa...
Słowa z kolei składają się w nuty
Słowami, nutami pejzaż zasnuty…

Gołębie siedzą na gzymsach
I nastroszone drzemią pod dachami
Ludzie rozpinają nad głową
Parasole jak niebo bez gwiazd
Wieczorne latarnie kąpią się w kałużach
I przeglądają się w mokrym asfalcie

A my okrywamy się swą obecnością
Jak płaszczem
Nieczuli na wytrwałą pracę kropel
Wsłuchani w zapach materiału
I kamieni, pod rękę,
Spóźnieni w kałużach
Obijający obcasy o krawężniki

Zabawnie szczęśliwi...

[basia gowska]

deszczyk i zakochana para w kałuży
kap, kap, gru gru
trochę pachnie jeleniem na rykowisku

ale to fajne:

A my okrywamy się swą obecnością
Jak płaszczem
Nieczuli na wytrwałą pracę kropel
Wsłuchani w zapach materiału
I kamieni

pozdrawiam najserdeczniej zamokniętych, zaćwiergollonych

[H.Lecter]

Zabawnie szczęśliwi...

Jak szczęśliwi, to w porządku... a wierszyk powinien pozostać w pamiętniku.

[Martacis]

A my okrywamy się swą obecnością
Jak płaszczem

Rozumiem, są chwile gdy mam takie myśli jak wyżej, to wiersz o cieszeniu się małymi rzeczami, ale to zdradza dopiero ostatnia linijka

Podobają mi się też inne wiersze, czuć ten klimat, jak bym tam była