Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Amor

Viki Versetti
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/93742-amor/

Rekomendowane odpowiedzi

Viki Versetti

Viki Versetti

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Na zmrożoną samotnością duszę
Padł ciepły promyk miłości
To Amor wymierzył w nią kuszę
A czynił to w wielkiej radości
Pękły lodowe kajdany
Serce zrzuciło okowy
Szaty zastąpią łachmany
Zaczął się proces odnowy
Bo dusza ogrzana miłością
Rozpocznie od nowa życie
Dzień każdy powita radością
Na wszystko spojrzy w zachwycie
Amor spogląda z uśmiechem
Powiodło się jego zadanie
Oddali się teraz z pośpiechem
Wypełniać następne przesłanie
Gdyż wiele duszy jest jeszcze
Które nie znają miłości
Samotność chwyciła je w kleszcze
Nie doświadczają radości
Lecz Amor je oswobodzi
Sprowadzi uczucia w ich serce
Każda z osobna nagrodzi
Kwiat róży wkładając im w ręce

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/93742-amor/
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • beta_b
      Wawer blues

      Przez beta_b · Opublikowano

      @Marek.zak1 tekst migruje i muzyka, i już stara wersja znika ;)  Może też napiszesz coś?   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Ren.
      Kocia gramatyka

      Przez Ren. · Opublikowano

      @jjzielezinski aż chciałoby się rzec MIAU do autora. Dla mnie super! 
    • Leszek Piotr Laskowski
      Cel do wieczności.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Cel do wieczności"   Wyrwani z ciszy pierwszych dni, wrzuceni w ścigania drogi, uczymy się odróżniać sny w ciężarze codziennej trwogi.   Ledwie stopa dotknie ziemi, już napory obcych głosów, by zwyciężać między swymi, mierzyć życie miarą losu.   „Musisz wspinać się najwyżej, od tego się nie wymigasz. Nie oglądaj się – idź wyżej, świat ci każe wciąż się ścigać.”   Lecz ja pragnę innej drogi. Nie ku pysze ani chwale. Chcę zapalać ludzkie mroki światłem myśli – cicho, trwale.   Człowiek nie widzi człowieka. Każdy gna we własnym pędzie, jakby wierzył, że ucieka przed tym, co i tak z nim będzie.   Aż nadejdzie chwila cicha. Siły zgasną, czas przystanie. Wtedy mądrość szepnie skryta: „Życie to nie jest ściganie.”   Lata nauk, lata trudu, dni oddane w cudze ręce... I tak łatwo, pośród cudu, zgubić to, co było święte.   Bo nie sława trwa najdłużej, ani złoto, ani władza. Tylko dobro, które służy, i w potomstwie się odradza.   Człowiek gości tutaj chwilę, choć wieczności w myślach miewał. Nie bogactwo ważne tyle – co dobro, które zasiewał.   Leszek Piotr Laskowski
    • Marek.zak1
      Wawer blues

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Fajna piosenka i świadczy o znajomości tematu, a też sympatii do naszej dzielnicy. Życzę I miejsca w konkursie. Sąsiedzkie pozdrowienia. 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Gdy zgasną wszystkie światła świata

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - serdecznie dziękuję ci za miły odbiór wiersza -                                                                                                       Pzdr.uśmiechem. Witaj - zobaczymy albo nie - nurtujące to co napisałeś i głębokie - dzięki -                                                                                                                                    Pzdr. Witaj - zgadzam się nadzieja zawsze pomaga zrozumieć może być lekiem który pomaga -                                                                                                                                                           Pzdr.zadowoleniem. @Posem - @Poet Ka - dziękuję -v

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...