Skarabeuszu, padaj do mych stóp!

[Alicja Rakowska]

Aksamit nieba spływa faliście
okalając miękko pulsację serca
drgania fal łudzą mnie podstępnie
nie zwiodą mnie, nie tym razem

zasypię się piaskiem, owinę atłasem
umrę zmylnie lub zatańczę pod niebem
pokochasz mnie i znienawidzisz
zamienię szczyt piramidy z jej podstawą
Cheops rozsupła wstęgi materiału
groźnie łypiąc na mą duszę

zamknięta w pudełku, ciosanej klatce
zapach żywicy przyprawia o ból głowy
wolność długo dojrzewa
ale późny kwiat róży zachwyca swą urodą

o Skarabeuszu, padaj do mych stóp!
owiń strumieniami muślinowego blasku
dłonie wzbierającej duszy
niech amarant przeszłości żałośnie umiera
świszcząc wraz z oceanicznym odpływem

[Anna_Staniszewska]

Podoba mi się :)
Zwłaszcza ten fragment:
"zamknięta w pudełku, ciosanej klatce
zapach żywicy przyprawia o ból głowy
wolność długo dojrzewa
ale późny kwiat róży zachwyca swą urodą"
Bardzo dojrzałe spostrzeżenie. Gratuluję ostrości zmysłów :)
Pozdrawiam.

[Alicja Rakowska]

Dziękuję serdecznie :)