Obdartus.

[Mateusz Kielan]

Osiedle budzi jazgot śmietnikowych psiaków
osaczyły żebraka z puszkami po piwie
nie wiedząc, że nie szuka odpadków jedzenia.
Później na targowisku zawadza przekupniom
przygłup
nic nie kupuje
nuci coś bez sensu:

nie, to nie miler ale gold
wyzwala we mnie namiętności
tłumacząc Bacha czyta z nut
tak, jak by śpiewał o miłości

gdy geniusz z palców spływa tak
że nie odróżnisz od szaleństwa
wiesz, że w tym palce maczał Bóg
i czujesz jak ci serce pęka.

Wśród pstrokatego tłumku prestidigitator
mami wzrok grą w trzy kubki
stawia zgrane karty
obdartus przepędzany bredzi
o przegranej
o przeoczonych szansach
o smutku śmietników.

[Kamertonka]

nie potrafię się ustosunkować (jeszcze)

ale za to już teraz
zamawiam sobie do powtarzania ten fragment:
"gdy geniusz z palców spływa tak
że nie odróżnisz od szaleństwa
wiesz, że w tym palce maczał Bóg
i czujesz jak ci serce pęka"

pozder