Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Akrostych

Sercem wyczuwam twoje niedoświadczenie
Korzystam pisząc wierszem ostrzeżenie
Raz po raz los smaga nas srodze
Zagrożeniami na naszej drodze
Yachtem młodości wypływasz w morze
Dlatego zabierz rady w pokorze
Łatwo zdobędziesz doświadczenie
A z nim Opatrzność da ocalenie

Wolność prawdziwa jest w Dekalogu
Ona nie ubliża ludziom ni Bogu
Lecz właśnie po to dla nas jest dana
Na wieczne czasy by była przestrzegana
O tej wolności ludzie śpiewają
Światła Bożego spragnieni szukają
Chodź droga uczciwości jest wąska i kręta
Idź z Bogiem mój synku Przestrogi pamiętaj

Opublikowano

bardzo cenne przesłanie, jednak czy odniesie skutek? wydaje nam się, że umiejętność siania takich pszenicznych ziaren jest połową sukcesu ewangelizacji; piszesz zbyt jasno (można o tym przeczytać w książkach religijnych), więc czytelnik nawet jeśli na chwilę się zatrzyma, bez przemysleń pójdzie dalej...a szkoda...

serdecznie pozdrawiamy :):)

Opublikowano

Sama prawda...faktycznie, piszesz bardzo wyraziście i prostymi środkami. Ja, piszę od czasu do czasu o kimś, o kim świat zapomina. A gdy zapomni o nim całkowicie, to...będzie koniec świata. Coś (jakaś siła wewnętrzna) każe mi pisać w tym temacie. Pozdrawiam. :) p.s. Myślę, że piszesz zdecydowanie łagodniej..niż kiedyś. Jesteś coraz lepsza...trening czyni mistrza.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Świetna wolta. I, jak zawsze piszesz na ważny temat, lekko z humorem :-)
    • @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      a życie chwilą jest i tyle. A może aż tyle.
    • Szlachetny temat i precyzyjna budowa fabuły oraz rymu z pełnym zachowaniem logiki i realiów, a całość w konwencji sf, chociaż... lata rok to będą realia 100%. Dobry i ważny wiersz Dehumanizacja wroga to podstawa szkolenia wojskowego równie ważna, jak nauka obsługi broni. Dlatego żołnierze służb specjalnych bardzo często stają się płatnymi zabójcami, bandziorami, po przejściu do cywila. To "zwierzęta wojny".   Z Archiwum amerykańskiej "Wojny secesyjnej (1861–1865) , która postawiła przeciw sobie głównie cywilów, po krótkim przeszkoleniu wynika, że około 30% z nich nie decydowało się strzelać do wroga - drugiego cywila, z powodu oporu psychicznego, z powodu natury ludzkiej cywila. Z czego to wiadomo? Strzelano ładując kolejne ładunki prochowe i kule, przybitkę, ładując je do lufy, od przodu. Przy ok. 30% zabitych znaleziono lufy zapchane niewystrzelonymi ładunkami. Nie strzelali, ale na komendę ładowali kolejne ładunki. Ot, "syndrom ludzki".
    • Ja czasami też tak mam  Że niby wszystko żyje tylko nie ja  Pozdrawiam  Łap

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @huzarc... śliczny komentarz... :) dziękuję.   @andrew... "obiecywał i dawał.. starczy" na dłuuugo... niech..:) Dzięki Andrzej.   @Alicja_Wysocka.... @Waldemar_Talar_Talar... Ala, uroczy.? cieszę się... :) Waldku.. dzięki za dobre słowo.   @vioara stelelor... o to mi chodziło.. bliskość.. pomimo upływu czasu. Dziękuję Ci... :)   @Berenika97.. słowo.. symbioza.. dane ciutkę na wyrost, być może, ale.. czułam to tak, jak właśnie opisałaś w komentarzu, za który bardzo dziękuję... :)   Dygam za każde zostawione słowo.. DZIĘKUJĘ.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...