Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ciemność w oczach
a tęcza życia wokół
nie wiem czego
naprawdę oczekuję

wiele spraw tyle łask
zbyt dużo zamiarów
nazbyt mało sił
na przetrwanie

a życie
w trwaniu zostanie
choć nas
w nim zabraknie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



na początek na mój gust wytłuszczone są "be"

ciemność w oczach
a tęcza życia wokół
i nawet nie wiem
czego naprawdę
oczekuję


a może coś w tym stylu?

pozdrawiam serdecznie :)
Opublikowano

ciemność w oczach
a tęcza życia wokół
nie wiem czego
naprawdę oczekuję

wiele spraw tyle łask
zbyt dużo zamiarów
nazbyt mało sił
na przetrwanie

a życie wciąż trwa
i w trwaniu zostanie
choć nas w nim
zabraknie

:))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuje Grażynko za czytanie!
No ...i wsparcie!
Dam radę tylko...potrzeba mi trochę wytchnienia...bo ja jak coś robię ...to oddaję się cała bez reszty..a potem to już sama wiesz...!
Uściski!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tak to już jest 13-tko ...kiedyś ktoś napisał mi ze jestem uparta bo nie chciałam ulec sugestii i zmienić coś tam w wierszu ,teraz uważam ...trochę inaczej...bo to przecież warsztat...a orginał w szufladzie...!I tak podzielam Twoje...!
Serdecznie!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Przejmujący wiersz...wyobcowanie w dzisiejszym świecie najbardziej odczuwają starsi... dobrze to pokazałaś:):) dobrego dnia Violu:):
    • @Alicja_Wysocka Piękny, sensualny wiersz. Opowieść o romantycznej wędrówce, w której kolejne metafory są lustrami, odbijającymi niesamowitą głębię emocji.   Przewodnikiem po opisywanej rzeczywistości są doznania zmysłowe, otwierające w wyobraźni, jedna za drugą, urzekające, delikatne przestrzenie, które słowa wypełniają intensywnymi, namacalnymi wrażeniami.   Podoba mi się opis przechodzenia od twardości ziemi do miękkości piasku - jakby kończyło się coś męczącego, zaczynało coś radosnego.   Później opisywane obrazy są jak następujące po sobie odkrycia. Przeczucia i emocje konkretyzują się w tęsknocie za nieskończonością, głębią. Przyszło mi na myśl pojęcie - satori ( droga do niego wiedzie w tym tekście przez miłość). Metaforycznie - możliwe staje się do przeżycia, jako stan ducha i umysłu, jako zanurzenie w spokoju, harmonii, zrozumieniu tajemnicy istnienia. To pasuje do symboliki wody, morza.   Choć wiersz uczy także, że istnieje zawsze jakaś granica, która chroni człowieka przed roztopieniem się w absolucie. Ważne jest dążenie, zdejmowanie kolejnych zasłon, a nie cel sam w sobie, po którego osiągnięciu wszystko się kończy.   Adresat pewnie będzie bardziej, niż szczęśliwy, po przeczytaniu. A budzik? Trzeba znaleźć największy oraz najcięższy młotek w domu i przykurzyć mu w łeb.;)
    • @APM 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Oko w zimnym rosole zastyga, ech, te sny... :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       To jest jakiś pomysł, tylko trudniej się z nim zmierzyć :)
    • tyle spraw tyle słów tyle miejsc czeka na nas w kolejnej dobie ale z czasem dojrzewa myśl że już pora rozgościć się w sobie    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...