popatrz

[M._Krzywak]

Popatrz, jak powoli przemieniamy się w żywych ludzi
najpierw powoli, nie dowierzając, że można
oddychać
potem już z górki
ciągle jest teraz

popatrz, jak kochamy zwierzęta
śniadanie, obiad, kolacja
i skóra i smycz, wszystko jest w porządku
trzy razy dziennie od bloku do bloku
trzy razy dziennie patrzymy

często opieramy się na rozmowach
o Panu Bogu, Papieżu, Kościele
potem już nie ma czasu na nic
heroizmem jest pościelić łóżko
po całym dniu bycia naszego

i mamy też auta, tak żeby szybciej
cel osiągnąć, może też dla wygody
skromnie spuszczamy wtedy oczy
o ile oczy można w ogóle spuścić
tacy jesteśmy wyjątkowi

[Sylwester_Lasota]

Nie wiem co mam napisać. Chyba tylko tyle, że wydaje mi się grubo podszyty ironią.
Pozdrawiam.

[Waldemar Talar]

Zakończenia samo życie- bo niestety tacy jesteśmy.
Wiersz Michale daje kopniaka i to dobrego bo
wywołuje refleksję .
Tylko jest pytanie- dlaczego tacy jesteśmy...
pozd.

[M._Krzywak]

Sylwester Lasota - no i wystarczy :)

Waldemar Talar - dziękuje za takie słowa. Refleksja to bardzo ważna rzecz.

Pozdrawiam.

[Atena]

lekkie słowa z ciężkim przesłaniem.
gratulować i podziwiać.

[Judyt]

tak..bardzo fajnie, J.

[Lena Achmatowicz]

Popatrz, jak się zmieniamy w żywych ludzi najpierw powoli, nie dowierzając, że można
oddychać
później już z górki

popatrz, jak kochamy zwierzęta
śniadanie, obiad, kolacja
i skóra i smycz, wszystko jest w porządku
trzy razy dziennie od bloku do bloku
trzy razy dziennie patrzymy

często opieramy się na rozmowach
o Panu Bogu, Papieżu, Kościele
później już nie ma czasu na nic
heroizmem jest pościelić łóżko
po całym dniu naszego życia
i mamy też auta, tak żeby szybciej
cel osiągnąć, może dla wygody skromnie spuszczamy oczy o ile oczy można spuścić tacy jesteśmy wyjątkowi




--
wiersz pisany z głową.

[M._Krzywak]

Atena - jestem czerwony :)

Judyt - dalej się czerwienie

Lena Achmatowicz - ja sobie pozwolę pozmieniać, bo uwagi są słuszne, ale w czasie przyszłym - za to bardzo dziękuje, bo ja te szczegóły to tak nie bardzo widzę.

Pozdrawiam.

[teresa943]

Czytałam w warsztacie, czytam tu...przyciąga, każe myśleć, a napisany tak lekko, jakby to była spokojna rozmowa; gratuluję :)

Serdecznie pozdrawiam

[Rachel_Grass]

dzień dobry.



mnie ta ironia trochę przygniotła i nie potrafię się do wiersza odnieść, bo na razie rozglądam się w poszukiwaniu optymistycznych elementów życia w najbliższej okolicy ;)

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Strasznie mnie to podwójne powoli gryzie. I bardziej ze względu na wykonanie niż zasadność, czy nawet względy stylistycznie-estetyczne, po prostu w połączeniu z "najpierw" robi się nadmiar akcentów, a cała strofa staje się niezmiernie ciężka, ja odmiennie od Pani Leny, pozbyłbym się "powoli" numer dwa (pomimo, że ma uzasadnienie w konstrukcji tego zdania), chyba nacisk na to, jak powoli się zmieniamy bardziej mnie przekonuje.
A o wierszu...hmm, nie aż takie ironiczne, bardziej w stylu wypowiedzi niż w treści, gdyby nie to, wiersz zmieniłby się w pełne frazesów jęczydło. A tak mamy taki trochę wykrzyczany do mikrofonu raport z codzienności.(dlatego, tu znów odniosę się do poprawek Pani Leny, ostatnią strofę zostawiłbym bez zmian, bo chociaż zgrzyta, to pasuje jej, że zgrzyta, chociaż wygładzenie też nie zepsuje tekstu)
Dobre
Pozdrawiam
Adam

[M._Krzywak]

teresa943 - to ja dziękuje :)

Rachel Grass - ja mam warzywniak przed oknem :)

adam bubak - dlatego na razie powstrzymuje się przed zmianami - bo patrzenie jest różne, a ja chętnie czytam takie opinie.

Dziękuje i pozdrawiam.

[Katarzyna Kacprzykowska]

Wiersz jest prawdziwy, a jego słowa wydają się autentyczne, kiedy autor, podejmuje próbę odpiewiedzi na stawiane przez siebie pytania, zawarte w stworzonym utworze. Brakuje racjonalnych argumentów na potwierdzenie słusznosci spostrzeżeń. Wiem, że byc może nie to było jego celem, ale zyskałby na wartości, kiedy zostałałyby uzwzględnione refleksje nad przyczyną rodzenia się właśnie takich ludzkich postaw i sylwetek.