Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tłumaczenie świata na poezję


spójrz ze mną na te promienie,
ale tak inaczej.
jakby były wierszem.
niech rażą bardziej,
niech uwolnią siłę.
tak żeby słońce
uderzyło swą intensywnością.

przemalujmy kolory
dołóżmy blasku
usuńmy grawitację i horyzont
dodajmy echo.

do tego drzewa wstrzyknijmy tyle wiosny
ile się tylko zmieści.
może trochę podkolorujmy.
i jeszcze unieśmy delikatnie
żeby oślepiło magią i polatało
ponad ziemią.

wymażmy rytm,
rozszerzmy odległości,
rozmyjmy kontury

pozwólmy płynąć.

a miłość...
a z miłością...
miłość...
nie, ją zostawmy tak jak jest.



Trzeci wiersz w życiu :) Może niepotrzebnie się przyznaję, bo jakieś uprzedzenia będą :D Ale mniejsza.
Chyba całkiem nieźle oddaje osobistą percepcję rzeczywistości ;) Szczególnie zależy mi na komentarzach o ogólnym wrażeniu, ale techniczne uwagi też się baardzo przydadzą, szczególnie na tym etapie ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja tak technicznie na początek, te przecinki i wielokropki, jakoś tak nie
wymażmy, rozszerzmy tu jakby zgrzyta, echo już jest
puenta trochę rozmyta i czy poprawna, raczej: zostawmy taką jaka jest
nawet by można ją skrócić, bez tego namysłu, bo chyba chciałeś przekazać, że wszystko, oprócz miłości można pozmieniać
ogólne wrażenie pozytywne, jak na trzeci wiersz w życiu, bardzo pozytywne
ps. powinno Ci zależeć na stronie technicznej, bo bez tego ogólne wrażenie słabnie
szacuneczek
Opublikowano

Nie ma znaczenia, czy napisałeś trzy, czy trzy tysiące wierszy. Oceniamy ten twór. A ten wiersz jest niezły. Momentami zbędne kropki, np.

niech uwolnią siłę.
tak żeby słońce

(ta jest niepotrzebna, zaburza płynność, zatrzymuje konsekwencję w postaci kolejnego wersa ).

Niewiele błędów. Poza kropkami i niektórymi wyrazami, np. przemalujmy (ogólnie przeładowany jest wiersz dekoracyjnością, ale to nie jest złe) nie dostrzegam czegoś, co odpycha. Wiersz może nie będzie należeć do tych, o których chce się długo pamiętać, do których chce się często wracać, ale trzyma przyzwoity poziom. Z radością go przeczytałem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...