Święto pracy

[M._Krzywak]

coś tak dziwnie ostatnio, ludzie nie gubią pieniędzy
od czasu do czasu święto – komfort nie wstawania
wstawiania się za to prędzej – starsi mówią
że kiedyś było lepiej
odkrywam od czasu do czasu dobry program
dobrą wódkę, dobrą kobietę
symbole naszych zwycięstw dają spokojniej móc
być narodem

z naszą wiarą jak z każdą bigoterią – jest bo jest
tu tłum i tam tłum, lata i tak zlecą, flagi wypłowieją
w komforcie stada jest jedyny walor – twarze się zleją
w jedną gęstą masę
z naszą nadzieją jest jak z każdą pierwszą lepszą
dużo obieca, potem każe płacić
warto się jednak wzmocnić przed próbą
bycia jednością

a z naszą miłością jak z każdą zazdrością
namiętna, wybuchowa, spontaniczna
z niebyty w byt, z bycia sobą na niebyt
tak każdy banknot się rozmienia
i jak tu spojrzeć sobie w twarz po wszystkim
legendy które trwają chwilę
uwierzyć w strach czy w autorytet
a może jednak wierzyć przez chwilę?

[teresa943]

uwierzyć w strach czy w autorytet
a może jednak wierzyć przez chwilę?

to mnie urzekło!

pozdrawiam "majówkowo" :)

[aluna]

Ciekawe przemyślenia ,fajna forma ...czytając rozmyślam,widziałam wręcz obrazki.....świetnie!
Pozdrawiam Autora zajmującego wiersza!

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a niech mnie, cos ostatnio o tym samym myslalam :p
dokladnie o tym co piszesz
buzka zza morza

[Rachel_Grass]

kurka, ja chyba powiem, że mi się nie podoba, za bardzo się rozjechał, nie wyrobił na zakrętach. w pewnych momentach umiałam przewidzieć, co się wydarzy wers dalej, a to niedobsz dla wiersza ;)

[M._Krzywak]

Jaj, zapóźniłem się :(
Dziękuje serdecznie za wpisy, niestety, czas mnie teraz chce zamordować, zatem jestem zmuszony tylko na zdawkową odpowiedź.
Ale jak się wszystko unormuje, wracam do gry :)))

[Baba_Izba]

W moim odczuciu, jest to wiersz taki niespokojnie - spokojny,
niesamowicie prawdziwy, poruszający, trafia w sedno również moich przemyśleń.
Nic bym nie zmieniała.
Serdeczności
- baba

[Oxyvia]

Muszę powiedzieć, że wiersz naprawdę świetny. Bardzo mi się podoba. Szczególnie te złote myśli:
symbole naszych zwycięstw dają spokojniej móc
być narodem;
w komforcie stada jest jedyny walor – twarze się zleją
w jedną gęstą masę;
z naszą nadzieją jest jak z każdą pierwszą lepszą
dużo obieca, potem każe płacić;

no i puenta:

legendy które trwają chwilę
uwierzyć w strach czy w autorytet
a może jednak wierzyć przez chwilę?

Smutne rozmyślania, ale prawdziwe: wybór między wiarą w uczucia/wartości choćby przez chwilę (dla zachowania siebie) a całkowitym cynizmem.

Tylko wychwyciłam literówkę: "z niebyty w byt" - z niebytU.

Naprawdę świetny wiersz.