Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

poezja a rzeczywistość

Magnetowit_R.
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Magnetowit_R.

Magnetowit_R.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

poetyka języka w zderzeniu
z metodą produkcji zoofilskiej pornografii
jest jak jesienna przenośnia w zaświaty
nastoletniej zabawki serbskiego plutonu
poranne muśnięcie promieni słońca
zwabia na żer robactwo skuszone
zapachem poderżniętego gardła terrorysty
rozmiar buta 24

ciało chrystusa
w ustach ministranta 21 cm
napęczniałej wiary

że tak musi być

amerrozzo

amerrozzo

Opublikowano
Opublikowano

Widzę, że się nie pierdolimy, więc wyjebałbym wers o "napęczniałej wierze", bo to taka oczywistość... No i ostatni wers też...

Rozłożyłeś mnie tym:

"ciało chrystusa
w ustach ministranta 21 cm"

Mistrzostwo świata. I nie ma tu żadnego efekciarstwa. Tak po prostu jest.

Wcześniej pewnie coś bym zmienił, ale co ja tu będę mendził. I tak się nie znam, ale pewny jestem jednego: ten wiersz bardzo mi się podoba, uznaję go za bardzo dobry.

Pozdrawiam.

PS. A ten klecha to czarnuch, że ma taaaaki interes? ;)

Magnetowit_R.

Magnetowit_R.

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

amerrozzo - dzięki za miłe słowa w przystępnej formie. co do 21 cm.....nie miałem zamiaru "wyolbrzymiać" problemu, ani sprowadzić dyskusji na temat rozmiarów;)

miło mi stefanie.
paper doll - jakakolwiek reakcja mile widziana:)

Jadwigo - jw., z tym, że pod rozwagę należałoby wziąć, czy odnowy moralnej wymaga autor - obserwator, czy opisywane, REALNE zjawiska.

adamie - dzięki.

Rachel, babciu! to ty znałaś Hłaskę?! gratuluję żywotności. a czy ładniej.....nie wiem, nigdy go nie doczytałem, nudził mnie.
a świat można oglądać jaki jest, albo założyć różowe okulary...

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      Dymi dom

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena Męskim oczom też Dymi dom szczurów Na Monciaku fiesta Jak w Pampelunie Płynie do morza rzeka Dziewczęta swobodnie Wrzące unoszą się Nad rozpiętymi Koszulami nocnych Sztukmistrzów    
    • Charismafilos
      Słońce wschodzi nad wszystkimi

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @andrew jak zwykle, dzięki za komentarz! :)
    • Charismafilos
      ,,Różaniec''

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Paulina Dreko sama prawda! :)
    • Paulina Dreko
      ,,Różaniec''

      Przez Paulina Dreko · Opublikowano

      Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Tam i tu.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...